Migracja stron i aplikacji w Londynie
Migruję strony z WordPressa, Joomli, Drupala, Angulara, Vue i innych technologii do Astro i Next.js. Każdą migrację planuję tak, żeby zachować SEO, treści i funkcje, a przełączenie robię w uzgodnionym oknie. Pracuję sam i od lat znam zarówno starsze, jak i nowoczesne stacki.
Kontekst lokalny: Wysokie wymagania w zakresie zgodności (GDPR/FCA), skalowalność przy dużym natężeniu ruchu oraz integracja z systemami korporacyjnymi legacy.
- Konto na wordpress.org mam od 2006 roku.
- Współtworzyłem rdzeń WordPressa w wersjach 7.0 i 7.1.
- Utrzymuję 30 wtyczek na wordpress.org.
- Organizuję WordCampy i występuję na nich jako prelegent.
- Byłem na każdym WordCamp Europe od 2017 do 2026 roku.
- Lokalne spotkania WordPressa: #WPLDN London WordPress
Migracja do Next.js i Astro w Londynie
Przenoszę strony z monolitycznego WordPressa, Joomla, Drupal i innych CMS-ów do nowoczesnej architektury Headless opartej o Astro lub Next.js. W Londynie realizuję migracje bez przestojów, twoja strona działa przez cały proces.
Migruję aplikacje z Angular, Vue, starszych wersji React, jQuery, PHP i statycznych generatorów (Hugo, Jekyll, Gatsby) do Astro lub Next.js. Zyskujesz lepszą wydajność, SEO i łatwiejszy rozwój.
Migracja do Astro lub Next.js w Londynie daje PageSpeed 95-100 i wyraźnie niższy TTFB, bo strona jest serwowana z edge zamiast składana przy każdym żądaniu. Statyczny front-end eliminuje typowe wektory ataków i drastycznie obniża koszty hostingu.
Każda migracja obejmuje pełne mapowanie URL-i, przekierowania 301, przeniesienie meta tagów i danych strukturalnych. Twoje pozycje w Google nie tylko się utrzymują, zazwyczaj rosną dzięki lepszym Core Web Vitals.
Firma z Londynu, która prowadzi serwis po polsku, zwykle ma też wersję angielską, bo jej klienci i kontrahenci działają w obu językach. Przenosząc taki serwis z WordPressa, Joomli albo Drupala na Astro lub Next.js, muszę zachować treść, adresy w obu językach, ich wzajemne powiązania i zgodność z brytyjskimi przepisami, które od 2026 roku wyglądają inaczej niż w UE. Pracuję sam, od spisu adresów po kontrolę w Search Console po starcie.
Kiedy migracja z WordPressa na Astro lub Next.js ma sens?
Migracja ma sens, gdy obecny CMS blokuje wydajność, bezpieczeństwo albo pracę redakcji. Jeśli wystarczy uporządkować wtyczki i cache, zostaję przy obecnym systemie i mówię to wprost.
Objawy, które przemawiają za zmianą: panel wolniejszy niż strona publiczna, aktualizacje robione bez środowiska testowego, rosnąca lista wtyczek ładujących własne skrypty w przeglądarce, a w Core Web Vitals (opis metryk: web.dev/articles/vitals) wyniki LCP i INP, których nie da się poprawić bez zmiany architektury.
Astro wybieram dla serwisów, w których dominuje treść: strony firmowe, blogi, katalogi usług. Generuje HTML przy budowaniu. Next.js wybieram, gdy potrzebne jest logowanie, panel klienta albo dużo interakcji po stronie serwera. WordPress może zostać jako źródło treści przez REST API albo GraphQL, jeśli redakcja chce dalej pracować w znanym panelu.
Migracji nie polecam, gdy cała wartość strony siedzi w jednej wtyczce (rezerwacje, konfigurator, kurs), której odpowiednika w nowym stosie nie ma. Napisanie jej od zera bywa droższe niż cała reszta projektu.
Jak nie stracić pozycji w Google przy zmianie adresów?
Listę adresów składam z crawla, mapy witryny, eksportu z Search Console i logów. Sama sitemapa pomija strony, które mają ruch i linki zewnętrzne, ale do niej nie trafiły. Każdy URL dostaje w arkuszu jedną decyzję: zostaje, dostaje 301 na konkretny nowy adres albo 410.
Google w dokumentacji o przenoszeniu witryny zaleca przekierowania trwałe prosto do adresu docelowego, bez łańcuchów, i utrzymanie ich zwykle co najmniej rok. Mapę 301 zostawiam w konfiguracji na stałe. Przed przełączeniem skrypt na kopii testowej sprawdza, czy każde przekierowanie kończy się w jednym skoku, czy cel zwraca 200 i czy dotyczy tego samego tematu. Przekierowanie wszystkiego na stronę główną Google traktuje jak miękkie 404.
Co z wersją polską, angielską i hreflang?
Według Wikipedii w Londynie używa się ponad 300 języków. Dla serwisu oznacza to odbiorców, którzy szukają w różnych językach, więc każda wersja powinna mieć własne tytuły i opisy, a nie maszynowe tłumaczenie jednej z nich.
Najwięcej problemów robią wersje dorobione wtyczką: część adresów z prefiksem, część z parametrem. Google ignoruje hreflang, gdy strony nie wskazują na siebie nawzajem. W nowej wersji generuję wskazania z modelu treści. Po budowie skrypt sprawdza wzajemność, to, że żaden odnośnik nie trafia w przekierowanie, oraz x-default.
Jak przenoszę treść, pola i dane strukturalne?
Spisuję typy wpisów, pola własne, taksonomie i relacje używane oraz te, które zostały po usuniętych wtyczkach. W Astro każdy typ dostaje schemat kolekcji. Brak wymaganego pola zatrzymuje build.
Dane strukturalne (Organization, LocalBusiness, Article, BreadcrumbList, FAQPage) generuję z tych samych pól co widoczna treść. Dla każdego URL porównuję tytuł, opis meta i canonical. Obrazy przenoszę z zachowaniem nazw albo z przekierowaniem. PDF-y z wp-content/uploads mają często linki z zewnątrz i dostają 301 albo zostają pod tym samym adresem.
Co jest specyficzne dla firm z Londynu?
Od strony prawnej sprawdzam trzy rzeczy, każdą w tekście aktu na legislation.gov.uk.
Cookies i skrypty śledzące. Regulacja 6 Privacy and Electronic Communications (EC Directive) Regulations 2003 zakazuje zapisu informacji na urządzeniu użytkownika i dostępu do niej, z wyjątkami z załącznika A1. Oba przepisy w obecnym brzmieniu obowiązują od 5 lutego 2026 po zmianach z Data (Use and Access) Act 2025. Załącznik A1 zwalnia ze zgody zapis ściśle niezbędny do usługi, o którą prosi użytkownik. Zwalnia też zapis służący wyłącznie zbieraniu statystyk do ulepszania serwisu oraz zapamiętywaniu wyglądu i ustawień strony, ale w obu przypadkach użytkownik musi dostać jasną informację o celu i prostą, bezpłatną możliwość sprzeciwu. W wyjątku statystycznym dane nie mogą być udostępniane dalej. Po migracji z WordPressa pytanie brzmi, które skrypty ładowały wtyczki. Nowy serwis nie ładuje niczego, czego nie dodam świadomie, więc spisuję każdy skrypt i cookie przed startem i przypisuję je do zgody albo do konkretnego wyjątku.
Dane firmy na stronie. Regulacja 6 Electronic Commerce (EC Directive) Regulations 2002 wymaga, żeby usługodawca udostępniał łatwo, bezpośrednio i stale: nazwę, adres siedziby, dane kontaktowe z adresem e-mail, numer w rejestrze, jeśli firma jest wpisana, oraz numer VAT, jeśli działalność jest objęta VAT. Jeśli serwis podaje ceny, muszą jasno wskazywać, czy obejmują podatek i dostawę. Przy przebudowie stopki i strony kontaktowej sprawdzam, czy te dane nie zniknęły razem ze starym szablonem.
Dostępność. Art. 29 Equality Act 2010 zakazuje dyskryminacji przy świadczeniu usług i nakłada na usługodawców obowiązek rozsądnych dostosowań. Ustawa nie wskazuje technicznego standardu dla stron, więc przy migracji trzymam się praktyki: jeden nagłówek H1, opisy obrazów, formularze z etykietami i obsługa klawiaturą. Migracja to dobry moment, żeby to poprawić, bo szablon i tak powstaje od nowa.
Nadzór nad ochroną danych w Wielkiej Brytanii zmienia formę: Data (Use and Access) Act 2025 tworzy Information Commission, a przepis Data Protection Act 2018 o urzędzie Information Commissioner jest pominięty od 30 września 2026. Na samą migrację to nie wpływa, ale polityka prywatności, która wymienia organ nadzorczy, powinna podawać aktualną nazwę.
Trzy typowe układy serwisów z Londynu
Poniższe układy to scenariusze z problemów typowych dla firm działających z Londynu. Nie opisują konkretnych klientów.
Firma usługowa z wersją PL i EN
Strona firmowa, oferta, blog i kariera w dwóch językach. Wersje powstały wtyczką i mają niespójne ścieżki. Przed migracją ujednolicam wzorzec adresów i dla każdej pary tworzę mapę 301. Hreflang generuję z modelu treści. Kryterium odbioru obejmuje wzajemność wskazań i to, że tytuły w obu językach nie są kopiowanym tłumaczeniem jednej frazy.
Fintech albo B2B z panelem klienta
Część serwisu to treść marketingowa, część wymaga logowania. Astro bierze strony treściowe, Next.js trasy z sesją. Granicę rysuję po danych: jeśli trasa nie potrzebuje użytkownika ani świeżych danych przy każdym żądaniu, zostaje statyczna. Stopka i strona kontaktowa muszą nadal zawierać dane z regulacji e-commerce.
Sklep albo serwis z rejestracją
Ścieżki koszyka i konta nie mieszczą się w samym HTML. Zakres obejmuje albo osobną warstwę sklepu z własnymi przekierowaniami, albo Next.js dla ścieżek transakcyjnych. Adresy potwierdzeń zamówień nie zmieniają się bez zapisanej decyzji w arkuszu. Cookies reklamowe i analityczne dostają jasny status: zgoda albo wyjątek z załącznika A1.
Astro i Next.js na konkretnych trasach
Dzielę serwis na rodziny tras i dla każdej zapisuję wymagania. Astro obsługuje ofertę, komunikaty, dokumentację i archiwa: HTML powstaje przy budowaniu i idzie z CDN. Next.js bierze strefę klienta, panel partnera i formularze wieloetapowe. Obie części mogą działać pod jedną domeną, z jedną warstwą routingu i wspólnymi nagłówkami bezpieczeństwa. Uzasadnienie podziału zapisuję w repozytorium.
Co może pójść źle i jak to sprawdzam?
- Adresy z końcowym ukośnikiem i bez. Stary serwis mógł obsługiwać oba warianty. Odpowiedź ma być jedna: 200 albo pojedyncze 301.
- Łańcuchy przekierowań. Crawl zgłasza każde przekierowanie dłuższe niż jeden skok.
- Parametry kampanii. UTM i gclid nie mogą ginąć przy przekierowaniu.
- Treść widoczna dopiero po skrypcie. W Next.js sprawdzam, czy tekst i dane strukturalne są w HTML zwróconym przez serwer.
- Zgubione pola SEO. Tytuł, opis, canonical i robots porównuję maszynowo dla każdego adresu.
- Skrypty przed zgodą. Sprawdzam w narzędziach przeglądarki, jakie żądania i cookies pojawiają się przy pierwszej wizycie.
- Noindex na produkcji. Reguła ze środowiska testowego nie może przejść na nową stronę.
Okno pomiarowe i przećwiczony powrót
Przed przełączeniem zbieram stan wyjściowy: Core Web Vitals z danych terenowych, liczbę zaindeksowanych adresów, ruch z wyszukiwarki dla grup stron i skuteczność formularzy. Kryteria powrotu ustalam z osobą decyzyjną: niedostępny formularz, nieoczekiwany noindex, awaria panelu klienta. Procedurę cofnięcia ćwiczę na środowisku przedprodukcyjnym i zapisuję w runbooku. Stary system zostaje gotowy przez uzgodnione okno. Archiwum obejmuje kod, bazę, pliki i konfigurację.
Kiedy nie migrować
Nie rekomenduję migracji, gdy problemem jest ciężki motyw albo brak cache, a system ma aktualne wtyczki i właściciela technicznego. Nie rekomenduję jej, gdy główną wartością jest integracja z wewnętrznym systemem, której nie da się odtworzyć bez kosztu przekraczającego korzyść. Odradzam przełączenie w tygodniu ważnej kampanii. Jeśli firma nie ma osoby, która po odbiorze utrzyma budowanie i zależności, ustalam utrzymanie przed startem prac.
Jak prowadzę migrację z zespołem z Londynu
Audyt: inwentarz adresów, mapa integracji, pomiar bazowy i pisemna rekomendacja, czy wystarczy naprawa, relaunch w obecnym systemie czy migracja. Zakres i wycena są indywidualne. Potem architektura tras, model treści i role redakcyjne, równoległa budowa z testami przekierowań i metadanych, próba przełączenia, a po starcie raport różnic względem stanu bazowego. Na końcu przekazuję repozytorium, dokumentację, mapę 301 i opis środowisk bez sekretów. Konta pozostają Twoją własnością.
Jak wygląda obsługa po migracji?
Repozytorium, zmienne środowiskowe i opis wdrożenia zostają u Ciebie. Po starcie poprawiam błędy wykryte w przekierowaniach i indeksowaniu oraz sprawdzam wydajność po pierwszym większym ruchu. Szersze zasady opisuję na stronie migracja do Astro i Next.js, a pracę nad samym frontendem na stronie programista Astro.
Od czego zacząć?
Wyślij adres obecnego serwisu, nazwę CMS-a i wtyczek, źródła ruchu oraz języki, w jakich serwis działa. Na tej podstawie przygotuję pisemny zakres. Wyślij to przez stronę kontaktową.
Dostęp do systemów i bezpieczeństwo wdrożenia
Przed startem spisuję, kto ma dostęp do repozytorium, paneli hostingu, zmiennych środowiskowych, CMS-a i DNS. Konta są imienne, uwierzytelnianie wieloskładnikowe jest włączone, a sekrety trafiają do menedżera uzgodnionego z Tobą, nie do repozytorium ani do wiadomości e-mail. Mój dostęp jako zewnętrznego wykonawcy ma najmniejszy zakres potrzebny do zadania i kończy się razem z projektem.
Publiczna strona zbudowana z HTML przy budowaniu nie ma bazy danych ani formularza logowania wystawionego do internetu, więc liczba miejsc, w które można uderzyć, spada. To nie oznacza, że strona jest odporna na wszystko: zależności Node, biblioteki i narzędzia budowania wymagają aktualizacji, a panel CMS, jeśli zostaje, trzeba chronić osobno. Do dokumentacji przekazania dodaję listę zależności i opis procedury aktualizacji.
Dla firm z Londynu, które obsługują klientów UE i w Wielkiej Brytanii, osobno zapisuję, gdzie fizycznie lądują dane z formularzy i analityki. Zmiana hostingu albo CDN zmienia odbiorców danych, więc ta decyzja musi być w dokumentacji projektu przed przełączeniem, nie po pierwszym pytaniu od klienta albo prawnika.
Co sprawdzam w pierwszych tygodniach po starcie
Po zmianie DNS albo konfiguracji serwera zaczyna się okno pomiarowe. Porównuję Search Console z okresem przed migracją: indeksację, 404, dyrektywy robots i zapytania, dla których spadła pozycja. Mapę przekierowań odpytuję skryptem na produkcji, nie tylko na kopii. Formularze, newsletter i CRM testuję ponownie w każdej wersji językowej, bo zmiana warstwy prezentacji często urywa właśnie te ścieżki.
Core Web Vitals porównuję z danymi sprzed migracji, pamiętając, że dane terenowe zbierają się z opóźnieniem i pierwsze dni jeszcze niczego nie przesądzają. Skrypty i cookies sprawdzam przy pierwszej wizycie bez zgody: w przeglądarce nie powinny pojawiać się żądania reklamowe ani analityczne poza wyjątkami z załącznika A1, które uzgodniliśmy. Stopkę i stronę kontaktową porównuję z listą wymaganych danych usługodawcy z regulacji e-commerce.
Jeśli kryteria powrotu się spełnią, cofam DNS według runbooka. Jeśli nie, archiwizuję stary system dopiero po uzgodnionym oknie. Archiwum obejmuje kod, bazę, pliki i konfigurację.
Jak wygląda dzień przełączenia dla serwisu PL i EN
Małą stronę przełączam w całości: zmiana DNS albo konfiguracji serwera, test mapy 301 na produkcji, zgłoszenie nowej mapy witryny w Search Console. Duży serwis przenoszę sekcja po sekcji, na przykład najpierw blog, potem ofertę, a stary system obsługuje pozostałe adresy, dopóki nie przyjdzie ich kolej. Narzędzie do zmiany adresu w Search Console stosuję tylko przy zmianie domeny. Przy zmianie samych ścieżek w tej samej domenie Google go nie wymaga.
Dla serwisu dwujęzycznego kolejność ma znaczenie. Jeśli najpierw przełączę tylko wersję angielską, a polska nadal stoi na WordPressie, hreflang między nimi musi wskazywać żywe adresy w obu systemach albo świadomie wstrzymuję wskazania do czasu pełnego przełączenia. Lepiej przełączyć obie wersje w jednym oknie niż zostawić pół roku niespójnych wskazań. Przed startem ćwiczę to na środowisku przedprodukcyjnym z pełną listą adresów z obu języków.
Role redakcyjne po stronie klienta
Migracja techniczna nie zastępuje decyzji, kto publikuje po starcie. Zapisuję, kto zatwierdza ofertę, kto blog, kto karierę i kto tłumaczenia. Jeśli WordPress zostaje jako headless CMS, role w panelu odwzorowuję w dokumentacji; jeśli redakcja przechodzi na Markdown w repozytorium, ustalam, kto ma prawo mergować zmiany treści. Bez właściciela treści nowy serwis wraca do chaotycznych aktualizacji, tylko w innym stosie.
WordPress może zostać panelem redakcji
Headless nie wymaga wymiany panelu. WordPress może dalej trzymać treści, role i harmonogram publikacji. Astro lub Next.js pobiera dane przez REST API albo WPGraphQL. Redakcja w Londynie albo w Polsce zostaje przy znanym procesie. Najpierw opisuję model treści z jawnymi polami, potem buduję nową warstwę prezentacji równolegle do żywej witryny.
Czy po migracji strona firmy z Londynu zachowa pozycje w Google?
Zachowa je, jeśli każdy stary adres ma odpowiednik z przekierowaniem 301, a tytuły, nagłówki, canonical i dane strukturalne przechodzą bez zmian. Kontroluję to na kopii testowej, a po starcie w Search Console.
Czy statystyki odwiedzin w Wielkiej Brytanii nadal wymagają zgody na cookies?
Nie zawsze. Od 5 lutego 2026 załącznik A1 do PECR 2003 zwalnia ze zgody zapis służący wyłącznie statystyce ulepszającej serwis, jeśli użytkownik dostaje jasną informację i prostą możliwość sprzeciwu. Reklama i śledzenie między serwisami nadal wymagają zgody.
Czy serwis po polsku i angielsku potrzebuje hreflang?
Tak, jeśli te same treści istnieją w dwóch językach pod różnymi adresami. Wskazania muszą być wzajemne, a docelowe adresy muszą zwracać 200.
Co mam wysłać, żeby dostać wycenę?
Adres obecnego serwisu, nazwę CMS-a i wtyczek, źródła ruchu oraz języki, w jakich serwis działa. Na tej podstawie przygotowuję pisemny zakres.
Mapa w Londynie i okolic
Wybrane projekty
Przykłady mojej pracy.
Corporate Website: pepegotti.com
Pepegotti.com to serwis dystrybutora mebli z katalogiem produktów, integracjami magazynowymi, galeriami i konfiguracją wybranych modeli. Projekt skupiał się na prezentacji oferty oraz wygodnym zarządzaniu asortymentem.
Corporate Website: VECTOR GROUP
Projekt dla VECTOR Group, dynamicznie rozwijającego się konsorcjum technologicznego operującego na rynkach globalnych w obszarze infrastruktury sieci dostępo...
Corporate Website: VECTOR SMART DATA
Vectorsmartdata.net to witryna stworzona dla VECTOR Group, dostawcy konkretnych rozwiązań telemetrycznych, umożliwiających monitorowanie i zarządzanie da...
Wsparcie techniczne WordPress w Londynie
Przewodniki metodyczne (SEO, GEO, compliance)
Te materiały opisują, jak pracujemy nad cytowaniami w modelach językowych, modernizacją WooCommerce B2B oraz odpornością operacyjną pod NIS2 i przetargi - niezależnie od miasta realizacji.
Zobacz też w innych miastach Wielkiej Brytanii
Co wyróżnia w Londynie
Lokalna ekspertyza:
- Migracja serwisów z WordPress, Joomla, Drupal i starszych frameworków do Astro lub Next.js dla firm z Londynu
- Mapa przekierowań 301, hreflang, dane strukturalne i wdrożenie etapowe
- Cookies na stronie brytyjskiej podlegają regulacji 6 i załącznikowi A1 PECR 2003 w brzmieniu od 5 lutego 2026
Pracuję zdalnie dla firm w Londynie.
Potrzebujesz usługi: Migracja Next.js / Astro w Londynie?
Opisz projekt mailem. Odpowiadam w ciągu 48 godzin.
Opisz projektFAQ - Migracja Next.js / Astro w Londynie
Czy po migracji strona firmy z Londynu zachowa pozycje w Google?
Zachowa je, jeśli każdy stary adres ma odpowiednik z przekierowaniem 301, a tytuły, nagłówki, canonical i dane strukturalne przechodzą bez zmian. Sprawdzam to na kopii testowej dla pełnej listy adresów, a po starcie w Search Console.
Czy statystyki odwiedzin w Wielkiej Brytanii nadal wymagają zgody na cookies?
Nie zawsze. Od 5 lutego 2026 załącznik A1 do PECR 2003 zwalnia ze zgody zapis służący wyłącznie statystyce ulepszającej serwis, pod warunkiem jasnej informacji, prostej i bezpłatnej możliwości sprzeciwu oraz nieudostępniania danych dalej. Reklama i śledzenie między serwisami nadal wymagają zgody.
Czy serwis po polsku i angielsku potrzebuje hreflang?
Tak, jeśli te same treści istnieją w dwóch językach pod różnymi adresami. Wskazania muszą być wzajemne i prowadzić na adresy, które zwracają 200. Sprawdzam to skryptem na wszystkich adresach przed startem.
Co mam wysłać, żeby dostać wycenę migracji?
Adres obecnego serwisu, nazwę CMS-a i wtyczek, źródła ruchu (Search Console i analityka, jeśli masz dostęp) oraz języki, w jakich działa serwis. Na tej podstawie przygotowuję pisemny zakres.
Sprawdź inne usługi WordPress i bazę wiedzy
Migracja do Astro, Next.js i headless WordPress.
Synchronizacja WooCommerce z ERP i hurtownią.
Automatyzacja procesów biznesowych wokół WordPress i systemów firmowych.
Biblioteka konkretnych przypadków automatyzacji.
Headless WordPress, Sanity, Strapi i Contentful z Astro lub Next.js.
Astro, MDX, edge i Core Web Vitals mierzone na realnym ruchu.
Dedykowany development i architektura WordPress.
Skalowalna architektura headless, ERP i AI dla enterprise.
Powiązane kategorie
Artykuły wspierające temat

Od sześciu do szesnastu tygodni dla typowych projektów, w czterech fazach: rozpoznanie, ustalanie zakresu, budowa i przełączenie, dostrajanie. Zmiennymi są wielkość katalogu, liczba integracji, zachowanie URL-i i gotowość zespołu redakcyjnego, a nie wybór frameworka.

Kompleksowa 4-letnia analiza całkowitego kosztu posiadania (TCO), laboratoryjne i polowe benchmarki Core Web Vitals, architektura Astro 7 GraphQL APQ oraz 10-punktowa matryca decyzyjna dla organizacji enterprise wybierających między headless a monolitem WordPressa.

Decyzja Shopify Plus vs WooCommerce headless w 2026 nie jest już binarnym wyborem "platforma vs custom". Obie platformy działają w trybie headless, obie integrują AI, obie renderują na edge. Realne osie to kontrola, koszt całkowity przez pięć lat oraz strategia wyjścia. Ten artykuł przechodzi przez macierz decyzyjną z potwierdzonymi faktami platformowymi.