Opieka techniczna WordPress w Salonikach

Polski zespół, który utrzymuje WordPressa dla firmy w Salonikach, nie dokłada „jeszcze jednego abonamentu aktualizacji”. Utrzymuje serwis, który stoi obok katalogu usług portowych operatora logistycznego przy terminalach kontenerowych, landingów eksportowych przed TIF (Thessaloniki International Fair), formularzy leadów B2B z numerem ΑΦΜ (grecki odpowiednik NIP), sklepu WooCommerce z checkoutem Viva Wallet albo Eurobank e-POS oraz wielojęzycznych katalogów ofert EL/EN skierowanych na Bałkany, na rynku, gdzie martwy formularz zapytania w tygodniu przed TIF albo regresja wersji angielskiej w lipcu przy szczycie ruchu z portu to temat na rozmowę z działem prawnym i z dyrektorem operacyjnym, a nie tylko z marketingiem. Ta strona opisuje opiekę techniczną WordPressa właśnie w tym układzie: polski delivery, salonicki kontekst portowy i targowy, bez cennika i bez obietnic dostępności w procentach.

Ogólny opis opieki, bez odniesienia do miasta, znajdziesz na stronie opieki technicznej WordPress. Tu schodzę do Salonik: port, TIF, Bałkany, Technopark Thessaloniki Center, Uniwersytet Aristotelesa (ΑΠΘ), RODO z grecką HDPA, pytanie o hosting w UE oraz dziennik incydentów, który da się pokazać przy audycie. Sklep WooCommerce z checkoutem pod rynek grecki to osobna ścieżka: programista WooCommerce w Salonikach. Budowa od zera albo przebudowa motywu idzie do programisty WordPress w Salonikach. Ogólne strony usług: programista WordPress i programista WooCommerce.

#Co oznacza opieka WordPress przy serwisie eksportowym, logistycznym albo tech w Salonikach

Opieka to nie „włącz auto-update i miej nadzieję”. Dla eksportera z katalogiem produktów na Bałkany, operatora usług portowych z formularzem zapytania B2B, spin-offu z ΑΠΘ z landingiem demo albo firmy eventowej przy TIF utrzymanie ma cztery twarde elementy: aktualizacje na kopii testowej, kopie zapasowe, które da się odtworzyć, WAF z sensownymi regułami oraz dziennik incydentów, który przeżyje pytanie audytora HDPA. Reszta - drobna zmiana w motywie, nowy landing pod rynek macedoński albo poprawka Core Web Vitals na stronie z tabelą parametrów kontenerów - wisi na tym fundamencie. Bez niego kolejna wtyczka CRM tylko powiększa powierzchnię ataku.

Serwis w Salonikach często zbiera dane, których nie wolno traktować jak treści bloga. Formularz leadów z numerem ΑΦΜ, zapytanie eksportowe z załącznikiem PDF specyfikacji, panel partnera B2B z danymi kontrahentów, checkout WooCommerce z danymi płatności: każdy z tych ekranów po aktualizacji wtyczki potrafi się rozsypać ciszej niż strona główna. Dlatego regresja nie kończy się na „strona się ładuje”. Kończy się na ścieżce, którą eksporter, partner z Bułgarii albo redaktor publikujący ofertę przed TIF naprawdę klika.

#Aktualizacje wyłącznie przez środowisko testowe

Aktualizacje WordPressa, wtyczek i motywu trafiają najpierw na środowisko testowe. środowisko testowe ma ten sam stos PHP, ten sam obiekt cache jeśli produkcja go ma, te same wtyczki formularzy, WPML w trybie sandbox albo integracji z Viva Wallet. Aktualizacja „od razu na żywo, bo to tylko patch” jest najkrótszą drogą do martwego formularza leadów w piątek przed tygodniem TIF albo do wersji angielskiej katalogu, która przestaje zbierać zapytania w szczycie lipca przy porcie.

Po wgraniu poprawek na kopię testową przechodzę checklistę punkt po punkcie. Logowanie wp-admin, zapis strony, formularz kontaktowy, formularz B2B z polami ΑΦΜ, checkout jeśli jest WooCommerce, cron, poczta wychodząca, webhooki CRM, purge cache po publikacji nowej oferty przed TIF. Dopiero po tym produkcja. Plan wycofania zapisuję przed wdrożeniem: która kopia, który tag, kto ma dostęp do hostingu. Jeśli tego nie ma na piśmie, wycofanie zmian staje się improwizacją.

#Kopie operacyjne to nie archiwum compliance

Codzienna kopia WordPressa służy do odtworzenia serwisu po błędzie albo ataku. Archiwum na potrzeby compliance to inna sprawa: rejestry przetwarzania, dowody z audytów i możliwość wglądu organu nadzorczego. Sama kopia w panelu hostingu nie spełnia wymogów archiwum. Brakuje niezmienności, kompletności i dokumentacji procedury.

W praktyce utrzymania rozdzielam trzy warstwy. Pierwsza: kopia strony i bazy, z okresem przechowywania zapisanym w procedurze i testem odtworzenia, a nie tylko zielonym statusem zadania backupu. Druga: dziennik zmian i incydentów, z którego widać, kto, kiedy i co wgrał. Trzecia: archiwum compliance u klienta, zwykle w DMS albo u doradcy prawnego w Salonikach albo w Atenach. Gdy trzy warstwy trafiają w jedno miejsce, po dwóch latach nikt nie potwierdzi, kto wprowadził daną zmianę.

#WAF, monitoring i dziennik pod audyt

WAF (mod_security, Cloudflare WAF albo reguły u hostera) odcina typowe skany i wstrzyknięcia, zanim dotrą do PHP. To nie zastępuje aktualizacji. To kupuje czas. Skan malware i kontrola integralności plików wyłapują to, co przepuścił WAF albo co weszło przez skradzione hasło. Logowanie dwuskładnikowe do wp-admin i mniej kont administratora kosztują mniej niż analiza powłamaniowa po kradzieży sesji.

Dziennik incydentów jest równie ważny jak sama tama. Zapis: czas wykrycia, czas ograniczenia, czas przywrócenia, przyczyna, lista zmienionych plików i wtyczek, kto był powiadomiony. Dla właściciela firmy logistycznej przy porcie, eksportera z katalogiem na Bałkany albo spin-offu z Technopark ten plik jest surowcem do zgłoszenia. Agencja WordPress nie składa raportu do HDPA za klienta. Przekazuje za to oś czasu, której klient nie musi odtwarzać z pamięci.

#Saloniki jako kontekst, nie jako ozdobnik w tytule

Saloniki to drugie miasto Grecji, brama na Bałkany i port, który obsługuje ruch towarowy i handlowy z Macedonii, Albanii i Bułgarii, nie Ateny z Akropolą ani wyspy z sezonem wyłącznie letnim. Miasto łączy dzielnicę portową z terminalami kontenerowymi, centrum przy White Tower i promenadzie nad Thermaic Gulf, kampus ΑΠΘ z ekosystemem spin-offów, Technopark Thessaloniki Center oraz halę TIF, gdzie targi branżowe i eventy instytucjonalne generują skoki ruchu na landingach WordPress. Serwis w Salonikach często obsługuje katalogi ofert eksportowych, formularze leadów B2B, blogi branżowe i treści wielojęzyczne EL/EN dla rynku bałkańskiego, które muszą przeżyć aktualizację w tym samym tygodniu, w którym prawnik i tak pyta o hosting w UE i o πολιτική απορρήτου pod HDPA.

#Port, eksport i rynek bałkański

Port w Salonikach obsługuje ruch towarowy i handlowy z Bałkanów. Firmy logistyczne i eksporterzy potrzebują stron B2B z katalogiem usług, formularzami z numerem ΑΦΜ i dokumentacją compliance. Awaria po aktualizacji wtyczki formularza albo regresja w wersji angielskiej boli w tygodniu przed TIF albo w lipcu przy szczycie ruchu z portu, nie w styczniu. Dla utrzymania wynika z tego prosta rzecz: aktualizacja wtyczki cache, integracji z CRM albo WPML musi przejść checklistę, która obejmuje formularz leadów z polami ΑΦΜ i katalog ofert z filtrem lokalizacji. środowisko testowe z tym samym stosem PHP i tymi samymi wtyczkami to minimum, nie luksus.

Runbook opieki dla klientów w Salonikach ma wpisane zamrożenie wdrożeń produkcyjnych na szczyt sezonu letniego przy porcie, zwykle od połowy lipca do końca sierpnia, z wyjątkiem łatek krytycznych bezpieczeństwa przechodzących przez środowisko testowe i okno nocne. Aktualizacje planowe idą w październiku albo w marcu, kiedy ruch spada, a zespół redakcyjny ma czas na testy. Kto robi „drobny patch formularzowy” w sobotę sierpnia, uczy się tego na własnej skórze, kiedy formularz zwraca 500, a partner z Macedonii ma pełny kalendarz spotkań na stoisku.

#TIF i zamrożenie wdrożeń

Thessaloniki International Fair (TIF, wrzesień, z tygodniem przygotowań i falą ruchu od końca sierpnia) to największe targi w Salonikach i jeden z kluczowych eventów biznesowych w Grecji. W tym oknie firmy eksportowe, operatorzy logistyczni i agencje eventowe uruchamiają landingi kampanijne, formularze leadów i integracje z CRM. Awaria strony w środku tygodnia TIF to nie „bug do backlogu”. To utracone zapytania i reputacja u partnerów z Bałkanów, którzy mają pełny kalendarz spotkań na stoisku.

Runbook ma osobny wpis freeze na okno TIF, zwykle tydzień przed i tydzień po oficjalnym rozpoczęciu. Krytyczne poprawki bezpieczeństwa przechodzą przez środowisko testowe i trafiają na produkcję w nocy, reszta czeka. To decyzja operacyjna uzgodniona z klientem przed sezonem, nie preferencja developera. Redakcja publikująca ofertę przed TIF nie akceptuje argumentu „strona główna działa”, kiedy formularz rejestracji zwraca błąd po aktualizacji wtyczki sesji.

#ΑΠΘ, Technopark i ekosystem startupów

Uniwersytet Aristotelesa i Technopark generują briefy od spin-offów i MŚP technologicznych: landing produktowy, formularz demo, integracja z CRM, wersje EL/EN. WordPress nie zastępuje systemu ERP portowego, ale strona onboardingu partnera musi wytrzymać deadline zgłoszeń, nie produkować incydentu w poniedziałek rano. Dla utrzymania wynika z tego prosta rzecz: aktualizacja wtyczki cache, integracji z HubSpot albo WPML musi przejść checklistę, która obejmuje formularz demo z polami ΑΦΜ i panel partnera z mapą lokalizacji. Founder z biura w Technopark nie akceptuje argumentu „strona główna działa”, kiedy formularz rejestracji zwraca 500 po aktualizacji wtyczki sesji.

#Viva Wallet, Eurobank e-POS i checkout, który musi przeżyć patch

Dla firm w Salonikach integracja z lokalnymi narzędziami to warunek operacyjny, nie opcja. Viva Wallet jest jedną z najczęstszych bramek płatniczych w Grecji, szczególnie dla MŚP i e-commerce. Eurobank e-Commerce Gateway, Piraeus ePOS i Alpha Bank e-Commerce to standardowe opcje dla firm, które już mają umowę z greckim bankiem. Sklep WooCommerce albo katalog produktowy na WordPressie, który po aktualizacji gubi stawkę ΦΠΑ (FPA, grecki VAT) albo numer ΑΦΜ w checkoutcie, produkuje dokumenty, których księgowość w Salonikach nie przyjmie.

W runbooku jest lista endpointów callbacków, testów po każdej aktualizacji: czy ΦΠΑ liczy się poprawnie, czy mail potwierdzenia wychodzi w wersjach EL/EN, czy webhook CRM dostaje lead. środowisko testowe musi mieć te same wtyczki płatnicze w trybie sandbox albo na kopi danych zanonimizowanych. Pełny brief checkoutu opisuje programista WooCommerce w Salonikach. Ta strona trzyma się utrzymania, nie budowy checkoutu.

#Operacje specyficzne dla Grecji i UE

Polski zespół zna WordPressa. Grecki klient pyta o coś innego: gdzie leżą dane, czy serwer jest w Unii Europejskiej, jak długo trzymam logi, kto jest administratorem danych, czy mam umowę powierzenia. Na te pytania trzeba odpowiedzieć procesem, samo hasło o „zgodności z RODO” nie wystarczy.

#RODO i grecka HDPA

Grecja stosuje rozporządzenie UE 2016/679 (RODO/GDPR) wraz z krajową implementacją w ustawie 4624/2019 o ochronie danych osobowych. Organ nadzorczy to Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (HDPA, Hellenic Data Protection Authority). Dla WordPressa w Salonikach wynika z tego konkretny zakres utrzymania: lista podprocesorów (host, CDN, poczta, analityka), umowa powierzenia tam, gdzie agencja przetwarza dane, procedura naruszenia w 72 godziny, minimalizacja danych w formularzach leadów, πολιτική απορρήτου zgodna z art. 13 RODO.

Utrzymanie nie zastępuje DPO klienta. Dostarcza logi, oś czasu i opis zmian po incydencie. Klient klasyfikuje, czy zdarzenie wymaga zgłoszenia do HDPA. Nikt po stronie agencji nie podpisuje się pod „jesteście zgodni z RODO, bo macie WAF”. To byłoby kłamstwo opakowane w produkt. HDPA publikuje wytyczne na dpa.gr; runbook opieki powinien być z nimi zgodny co do tego, co agencja dokumentuje, a co zostaje po stronie administratora danych.

Przy incydencie z danymi kontrahentów B2B albo uczestników eventu art. 33 RODO daje administratorowi 72 godziny na zgłoszenie do HDPA, o ile naruszenie może wiązać się z ryzykiem dla praw osób. Brak szczegółów nie zwalnia z terminu, ale pozwala na zgłoszenie etapowe. Dlatego dziennik z opieki musi mieć datę pierwszej wiedzy, nie datę „kiedy developer wrócił z urlopu”.

Co wpisuję w runbook i w kod utrzymania:

• Formularze zbierające dane osobowe (zapytanie B2B, rezerwacja, newsletter, formularze demo, zgłoszenia z załącznikiem PDF) dostają jawną podstawę prawną, checkbox zgody tam, gdzie consent jest wymagany, i minimalizację pól.
• Wtyczki consent (Complianz, Cookiebot, Iubenda) konfiguruję tak, żeby skrypty marketingowe nie ładowały się przed akceptacją. Aktualizacja motywu albo wtyczki cache potrafi wyłączyć blokowanie skryptów do momentu, kiedy HDPA albo klient zauważy, że analityka leci przed zgodą.
• Polityka prywatności i cookie policy są szablonami z polami, nie blokami, które redaktor może usunąć z drzewa.
• Integracje z CRM (HubSpot, Salesforce, Pipedrive) dostają dokumentację przepływu danych: co trafia do systemu zewnętrznego, jak długo, kto jest administratorem.

#Hosting w UE

Przy danych osobowych i RODO pada pytanie, w jakiej jurysdykcji stoi serwer. AWS eu-central-1 w Frankfurtie, OVH we Francji, Hetzner w Niemczech, lokalni dostawcy w Grecji (Aruba, Papaki) albo Scaleway w Paryżu to różne odpowiedzi dla compliance officer, ale wszystkie mieszczą się w UE. Serwer w Ashburn albo Hillsboro stoi w Stanach i zwykle odpada, jeśli nie ma Standardowych Klauzul Umownych albo innej podstawy transferu danych.

Pytanie „czy hosting jest w Salonikach” wraca rzadziej niż „czy w UE”. Odpowiedź operacyjna jest dwuczęściowa. Jurysdykcja: UE, kopie nie trafiają na serwery w USA bez uzgodnienia. Latencja: origin w Athinach albo Frankfurt plus CDN z terminałem TLS w UE zwykle wystarcza dla użytkowników w Grecji, na Bałkanach i w Europie Środkowej. Rozmowa o hostingu w onboardingu jest merytoryczna, nie wizerunkowa. Czy produkcja jest w UE? Czy kopia wyjeżdża? Czy CDN kończy TLS w uzgodnionej strefie? Utrzymanie, które „wrzuca wszystko na najtańszy VPS w USA”, nie przechodzi rozmowy z prawnikiem eksportera przy porcie ani z dyrektorem e-commerce przed TIF.

#WPML, locale EL/EN i formularze wielojęzyczne

Firmy w Salonikach obsługują rynek grecki i anglojęzyczny na Bałkanach. WPML albo natywny routing i18n wymaga osobnej regresji po każdej aktualizacji: czy hreflang się nie rozjechał, czy formularz angielski wysyła lead do tego samego CRM, czy πολιτική απορρήτου ma parę w EN. Aktualizacja wtyczki tłumaczeń potrafi wyciąć wersję angielską katalogu ofert bez dotknięcia greckiej strony głównej. W runbooku jest lista URL-i do sprawdzenia po każdym patchu, nie tylko homepage.

#Reakcja na incydent bez pustych procentów

Procent dostępności wpisany na stronie miasta niczego nie gwarantuje, bo nie jest umową. Dostępność wynika z hostingu, DNS, CDN, wtyczek i ludzi. Opieka opisuje procedurę, nie talizman.

Wykrycie: monitoring syntetyczny i alert z WAF albo od hostingu. Triage: czy to treść, czy płatny lead, czy formularz B2B, czy wp-admin, czy cała produkcja, czy wyciek oferty przed TIF. Ograniczenie: tryb konserwacji, cofnięcie wtyczki, wyłączenie endpointu, zmiana haseł, ostrzejsze reguły WAF, czyszczenie cache. Odtworzenie z kopii, jeśli pliki są spalone. Dokumentacja osi czasu. Post-mortem z przyczyną i działaniem, które ma zapobiec powtórce za miesiąc.

Czas pierwszej odpowiedzi zapisuję w umowie. W dni robocze pilne sprawy zwykle zamykam w ciągu godzin, nie dni. Dyżur poza tym oknem jest wtedy, gdy umowa go obejmuje. Przy freeze przed TIF okno bywa szersze niż w zwykłym miesiącu, bo koszt martwego landingu w wrześniu jest wyższy niż koszt dyżuru. Ta strona nie sprzedaje uniwersalnego SLA w tabelce. Opisuje porządek pracy: widać, kto wszedł, co zmienił i kiedy serwis wrócił.

Jeśli klient musi złożyć zgłoszenie do HDPA albo do wewnętrznego audytu, dziennik z opieki jest załącznikiem. Bez dziennika osoba od compliance składa raport ze zrzutów ekranu i z tego, co ktoś pamięta z WhatsAppa.

#Przypadek: aktualizacja cache położyłaby formularz leadów przed TIF, środowisko testowe to zatrzymał

Serwis eksportera na WordPressie w Salonikach, katalog usług B2B z formularzem zapytania i wersją angielską dla rynku macedońskiego, kampania mailowa zaplanowana na wtorek 8:00, tydzień przed oficjalnym startem TIF. W kolejce do produkcji czekała aktualizacja wtyczki cache obiektowego i patch SEO, „drobny, na żywo, bo to tylko object cache”.

Na środowisku testowym, sklonowanym z produkcji razem z Redisem i z ofertami w stanie „szkic”, formularz leadów angielskiej wersji zwracał błąd walidacji pola ΑΦΜ, choć na greckiej wersji działał poprawnie. Przyczyna: zmiana klucza cache po patchu, stary fragment w motywie wołał tłumaczenie bez sprawdzenia locale, CDN trzymał HTML bez sensownego Cache-Control dla zalogowanego redaktora. Na produkcji ten sam zestaw poszedłby w niedzielę wieczorem. Lead poszedłby w próżnię, a wtorkowy ruch z newslettera anglojęzycznego trafiłby w 404 po panicznym cofnięciu wpisu.

środowisko testowe zatrzymał promocję. wycofanie zmian na kopii testowej potwierdził, że sama wtyczka SEO jest niewinna, gdy motyw nie woła locale bez sprawdzenia WPML. Motyw dostał poprawkę, checklista publikacji (szkic, future, formularz EL/EN, purge, URL w newsletterze, cookie banner, webhook CRM) przeszła, dopiero potem produkcja. Nazwy firmy nie podaję, liczy się przebieg zdarzenia. Jest mechanizm: najpierw kopia, potem produkcja. Bez kopii zostałby post-mortem i rozmowa z prawnikiem o wycieku danych kontrahentów.

Ten sam kształt wraca przy wtyczkach Viva Wallet, przy formularzu B2B, który po aktualizacji gubi pole ΦΠΑ, i przy „drobnej” aktualizacji SEO, która nadpisuje robots i wycina landing przed TIF z indeksu. Saloniki nie wybaczają tego ciszej niż inny rynek. Wygląda to gorzej, bo obok siedzi ktoś, kto pyta o HDPA, o TIF albo o slot w kalendarzu na kampanię wrześniową.

#WordCamp Thessaloniki i praktyka, której nie widać w panelu hostingu

To sygnał, że lokalna społeczność zna WordPress Coding Standards, debatuje o Gutenbergie i widzi różnicę między motywem blokowym a page builderem generującym shortcode’y w treści. Opieka, która nigdy nie wychodzi poza ticket, gubi ten kontekst: w Salonikach część zespołów i tak siedzi po stronie eksportu albo logistyki i usłyszy te same pytania na wydarzeniach przy White Tower.

WP-CLI w utrzymaniu nie jest ozdobą meetupową. To narzędzie, dzięki któremu aktualizację, porównanie wtyczek i eksport listy użytkowników robię powtarzalnie, z logiem, bez klikania w wp-admin na produkcji. Po prezentacji o bezpieczeństwie na spotkaniu społeczności argument „zrobimy to ręcznie w panelu” brzmi jeszcze gorzej.

#Miesięczny rytm, onboarding i przejęcie bałaganu

Onboarding to audyt, nie kick-off z prezentacją. Spis wtyczek, wersja PHP, cron, poczta, SSL, WAF, czy kopię w ogóle da się odtworzyć, gdzie stoi serwer, kto ma dostęp do SFTP i wp-admin, czy zostały konta po agencji, której już nie ma. Baseline Lighthouse na stronie głównej i na najważniejszym formularzu leadów, checkoucie albo panelu partnera B2B. Lista ryzyk według priorytetu: najpierw to, co psuje odtwarzanie kopii i bezpieczeństwo, potem to, co psuje konwersję albo publikację.

Pierwszą rundę aktualizacji na stagingu robię od razu na starcie współpracy. Jeśli stagingu nie ma, jego postawienie jest pracą startową. Serwis eksportowy albo logistyczny w Salonikach bez kopii testowej nie wchodzi w stały abonament z otwartymi auto-update.

Miesiąc stały: okno aktualizacji poza TIF i szczytem lipca, skan, przegląd logów WAF, test odtworzenia kopii w uzgodnionym cyklu, krótki raport. Raport ma metryki (uptime z monitoringu, błędy 5xx, czas odpowiedzi, lista wgranych wersji), decyzje (wtyczka X zostaje, wtyczka Y do wymiany) i residualne ryzyko (host poza UE, brak 2FA u redakcji, brak umowy powierzenia, freeze TIF jeszcze nie wpisany). Bez residualnego ryzyka raport jest broszurą.

Przejęcie zaniedbanej instalacji zaczynam od tej samej listy, tylko dłuższej. Stary PHP, wtyczka page buildera bez łatek, kopia tylko na tym samym dysku co produkcja, hasło admin we wpisie w Notion, checkout z trzema wtyczkami podatkowymi naraz, Redis, który trzyma szkice ofert przed TIF. Pierwszy miesiąc to remediacja. Stała opieka zaczyna się, gdy da się bezpiecznie wgrać łatki.

Budowa od zera albo przebudowa motywu to już inna usługa: programista WordPress w Salonikach. Sklep, checkout, Viva Wallet i ΦΠΑ: programista WooCommerce w Salonikach. Opieka nie udaje, że jest projektem wdrożeniowym. Jeśli w trakcie opieki okaże się, że motyw trzeba napisać od nowa, wyceniam to osobno, na piśmie.

#Wydajność przy skoku ruchu przed TIF i użytkownikach z Bałkanów

Origin w UE nie naprawi ciężkiego motywu z tabelami parametrów kontenerów i mapami Google. HTTP/3, Brotli, AVIF, lazy load, który nie psuje LCP hero, cache, który nie trzyma prywatnego koszyka ani nieopublikowanej oferty przed TIF, ograniczenie wtyczek z zapytań SQL na każdej podstronie: to nadal robota utrzymaniowa. Core Web Vitals mierzę na realnych URL-ach z formularzami leadów, nie na pustej instalacji. INP psują skrypty czatu, widget mapy i tag manager, do którego marketing dodał coś poza systemem zgłoszeń. Opieka, która nie widzi GTM, będzie bez końca „optymalizować obrazki”.

Dla serwisu w Salonikach liczy się czas do pierwszego bajtu z sieci w Grecji i na Bałkanach, nie tylko z telefonu przy White Tower. Monitoring z jednego regionu USA kłamie. Pomiar z punktu w UE należy do podstawowego zakresu umowy na utrzymanie. Strona z pełnoekranowymi zdjęciami terminali portowych umiera na LCP od nieoszczędnych JPEG-ów szybciej niż od „słabego hostingu”. Przed TIF idzie osobny przegląd cache, limitów PHP i CDN; po TIF idzie ścinka landingów, które mają zostać jako archiwum, i tych, które mają dostać 301.

#Bezpieczeństwo jako lista decyzji, nie jako plakietka

HTTPS z HSTS tam, gdzie infrastruktura to uniesie. Nagłówki ograniczające XSS. 2FA. Minimum kont administratorskich. Zakaz wtyczek „nulled”. Zakaz edytora plików w wp-admin na produkcji. Rotacja haseł po odejściu freelancerów sezonowych. Test odtworzenia kopii, bo dopóki nikt jej nie odtworzył, nie wiadomo, czy działa. Przy danych leadów i kontrahentów B2B: umowa powierzenia, lista podprocesorów (host, CDN, poczta, analityka), procedura naruszenia pod RODO i ustawą 4624/2019.

To nie jest certyfikat ISO sprzedawany z abonamentem. Tę listę da się odhaczyć przy audycie na starcie opieki i wracać do niej co kwartał. Klient z firmy logistycznej przy porcie, z Technopark albo ze sklepu eksportowego i tak przyniesie własną checklistę. Lepiej mieć swoją wcześniej. Dokumentacja hardeningu WordPress, niezależna od miasta, jest w WordPress Developer Handbook. Opieka w Salonikach dodaje do niej kalendarz freeze TIF i szczytu lipca, pytanie o HDPA oraz jawny opis rezydencji w UE.

#Rodzeństwo w Grecji i na Bałkanach

Ten sam model opieki działa w innych greckich miastach i w sąsiednich stolicach bałkańskich, z tym samym runbookiem i innym kontekstem lokalnym:

• Opieka techniczna WordPress w Atenach
• Programista WordPress w Salonikach
• Programista WooCommerce w Salonikach

#Jak zaczynam, bez zaliczek w procentach na stronie

Zakres i cenę ustalam indywidualnie i wpisuję do umowy przed startem. Na tej stronie nie znajdziesz podziału płatności na raty procentowe ani tabeli pakietów. Wystarczy krótki opis serwisu, stacku, hostingu i informacja, czy masz środowisko testowe, żebym mógł zaproponować audyt na start.

Kontakt: formularz. W zgłoszeniu przydaje się lokalizacja hostingu, lista wtyczek albo dostęp do stagingu, oraz informacja, czy serwis musi zostać w UE i czy w najbliższych tygodniach jest TIF, szczyt sezonu letniego przy porcie albo kampania mailowa z leadami B2B. Na tej podstawie robię plan: co naprawiam, zanim zacznę comiesięczną opiekę, a co zostaje na kolejne miesiące.

Opieka w Salonikach ma sens, gdy serwis już niesie biznes i trzeba go nie zepsuć. Gdy trzeba go dopiero zbudować, wracam do developmentu. Gdy trzeba go utrzymać przy TIF, kalendarzach leadów B2B, checkoutcie Viva Wallet i Eurobank e-POS oraz RODO pod HDPA, zostaję przy tym, co ta strona opisuje: środowisko testowe, kopia, WAF, dziennik, compliance po stronie klienta, hosting w UE i runbook, który da się pokazać audytorowi bez rekonstruowania historii z pamięci.