Programista WooCommerce w Londynie

Sklep WooCommerce w Londynie stoi obok subskrypcji boxa z Shoreditch z rozliczeniem cyklicznym przez Stripe, hurtowni B2B z cenami według ról dla dystrybutorów City of London, katalogu merchu fintechu z Canary Wharf z checkoutem w GBP i dostawą przez Royal Mail, albo marki D2C z Oxford Street, która w Black Friday musi przeżyć skok ruchu bez gubienia webhooków PayPal. To nie jest powód, żeby Woo udawało core banking system albo platformę tradingową. To powód, żeby checkout, bramki Stripe i PayPal, VAT, dostawa i integracje magazynowe były napisane tak, jak oczekuje brytyjski dział compliance, magazyn w E14 albo zespół finansowy, który czyta UK GDPR i wytyczne Information Commissioner’s Office (ICO), a nie tylko wynik Lighthouse na stronie kategorii.

WPPoland realizuje programowanie WooCommerce z polskiego zespołu seniorów dla firm w Londynie i w szerszej Wielkiej Brytanii. Zakres to checkout, Stripe, PayPal, Klarna, strefy dostaw, logika podatkowa, hooki zamiast modyfikacji rdzenia i QA end-to-end na ścieżkach zamówień. Motyw WordPress, abonament opieki i kontakt są osobnymi tematami, z linkami na końcu.

#Checkout WooCommerce w Londynie

Londyn to największe miasto Wielkiej Brytanii i jeden z największych ośrodków finansowych na świecie. Tu liczy się City of London, fintech w Canary Wharf, ekosystem startupów wokół Old Street i Silicon Roundabout oraz korporacyjne serwisy B2B firm z listy FTSE 100. Sklep WooCommerce w tym układzie często nie jest wizytówką z koszykiem, tylko kanałem sprzedaży merchu eventowego, subskrypcji produktów cyfrowych, katalogiem B2B dla partnerów całej Europie albo sklepem D2C dla marki, która właśnie ogłosiła rundę finansowania w Shoreditch.

Brief od klienta w Londynie często brzmi: mamy Elementor i trzydzieści wtyczek, checkout trwa wieczność, Apple Pay działa losowo, a po aktualizacji Woo zamówienia wiszą na oczekującym. To jest problem architektury checkoutu i webhooków Stripe, nie problem szablonu z marketplace. Typowy projekt, który trafia do seniorów Londynie, nie brzmi zróbcie sklep. Brzmi: odziedziczony Woo z page builderem, Stripe skonfigurowany przez agencję trzy lata temu, magazyn klei statusy ręcznie po Black Friday, a dział prawny pyta, czy checkbox zgody w checkout i privacy policy da się obronić przed ICO. To jest dług integracyjny, który wychodzi w listopadzie albo w oknie sezonu świątecznego, nie w audycie SEO.

London WordPress Meetup (#WPLDN) spotyka się regularnie w ekosystemie londyńskim. To nie jest kanał sprzedaży. To sygnał, że lokalna społeczność zna WordPress Coding Standards i widzi różnicę między checkoutem z WooCommerce Blocks a page builderem generującym shortcode’y w treści. Sklepy, które tu stawiamy albo naprawiamy, zwykle łączą dwa rytmy: codzienną sprzedaż B2C z dostawą Royal Mail do Camden, Hackney albo Richmond, oraz skoki katalogu przed premierą produktu fintech albo kampanią sezonową, gdy magazyn w Docklands albo fulfilment w Milton Keynes musi wyjechać paletami DPD, a nie listem poleconym.

Prace trzymają się WooCommerce. Customizacje idą przez hooki action i filter oraz własną wtyczkę, nigdy przez edycję plików rdzenia. Granica między rdzeniem Woo, kodem wtyczki i motywem zapada na audycie i trafia do runbooka.

#Płatności na checkoucie w UK w 2026

Brytyjski koszyk zaczyna się od waluty. Sklep w Londynie sprzedaje w GBP. Stripe ma siedzibę w Londynie i pokrywa większość scenariuszy: karta z 3D Secure, Apple Pay, Google Pay, portfel PayPal i płatność odroczona tam, gdzie PayPal oferuje Pay in 3. Klarna (Buy Now Pay Later) jest silna w retailu D2C w Wielkiej Brytanii, szczególnie w modzie i lifestyle z Shoreditch albo Soho. Klient z aglomeracji londyńskiej oczekuje, że kwota na checkoucie, w mailu potwierdzającym i na wyciągu bankowym będzie w funtach, nie w euro przeliczonym po kursie z wczoraj.

Dla każdej bramki w runbooku zostaje: obsługiwane flow (jednorazowe, cykliczne, capture, zwrot pełny, zwrot częściowy), adres webhooka, lista zdarzeń które zmieniają status, matryca kont sandbox i historia idempotencji. Stripe w praktyce zgłasza payment_intent.succeeded i charge.refunded osobnymi zdarzeniami. PayPal wymaga osobnej decyzji, czy capture idzie od razu, czy po nadaniu przesyłki - przy towarze fizycznym z magazynu w Docklands druga opcja chroni przed pobraniem pieniędzy za SKU, którego nie ma.

Kolejność metod na checkoucie ustawiamy pod brytyjskie nawyki: PayPal i Apple Pay wysoko, karta przez Stripe niżej, Klarna tam gdzie ma sens dla D2C, przelew bankowy (BACS) tylko w ścieżce B2B z jasnym komunikatem o czasie księgowania. Domyślny szablon Woo z kartą na górze i bez portfela pracuje wbrew nawykom rynku UK, w tym kupującego w Londynie, który woli PayPal albo Apple Pay przy koszyku powyżej kilkuset funtów.

Po Brexicie sklepy sprzedające do UE muszą osobno rozwiązać VAT OSS albo lokalną rejestrację w kraju docelowym. Woo sam z siebie nie jest modułem OSS. Albo wtyczka podatkowa liczy stawki destynacji, albo ERP jest źródłem podatku, a Woo tylko zbiera adres i kwoty. Mieszanie obu źródeł to najczęstszy rozjazd w deklaracji VAT, który wychodzi dopiero na fakturze, a nie w koszyku.

#Strefy dostaw: Royal Mail i DPD

Krajowa dostawa z UK w 2026 to przede wszystkim Royal Mail Tracked i DPD. Royal Mail obsługuje listy i paczki do standardowego gabarytu. DPD daje kuriera do drzwi i sieć punktów Pickup Shop w aglomeracji Londynu: Shoreditch, Canary Wharf, Camden, Clapham, Richmond, Croydon. Strefy Woo rozdzielamy nie tylko na UK / EU / reszta świata, ale na wagę i wymiar: do progu listu poleconego, do progu paczki Royal Mail, powyżej kurier DPD.

Integracja z kurierem wymaga mapowania produktów Woo na usługi przewoźnika: Tracked 48, Tracked 24, Special Delivery, DPD Next Day, DPD Two Day. Wtyczka kuriera nie dodaje osobnej metody do listy stref Woo. Przypina się ją do istniejącej stawki ryczałtowej albo darmowej dostawy, a potem mapuje produkty w ustawieniach API. Ręczne klejenie etykiet w portalu Royal Mail przy liczbie zamówień po Black Friday nie skaluje się.

Etykieta i numer śledzenia wracają do zamówienia Woo i do maila klienta. Generowanie etykiety po payment_complete zdejmujemy do Action Scheduler (as_enqueue_async_action), żeby handler webhooka oddał 200 zanim API kuriera policzy routing. Lokalny odbiór w aglomeracji (Docklands, Shoreditch, City) ma osobną metodę z jasnym adresem magazynu.

#VAT i pole VAT registration number

Stawki VAT w UK w 2026: standardowa 20 procent, obniżona 5 procent (np. energia w określonych warunkach), zero-rated na część żywności i książek. Koszyk mieszany jest codziennością przy sklepie B2B w City albo wystawienniczym, który sprzedaje katalog targowy obok gadżetu. Woo musi liczyć podatek per pozycja, a nie weź najwyższą stawkę koszyka. Błąd w klasie podatkowej produktu wychodzi dopiero na fakturze VAT.

B2B wewnątrz UK z ważnym numerem VAT registration number idzie jako transakcja z odwrotnym obciążeniem albo z zerową stawką tam, gdy przepisy na to pozwalają, o ile numer przejdzie walidację HMRC i sklep zapisuje dowód sprawdzenia przy zamówieniu. Pole VAT number na checkoucie, walidacja i przełączenie klasy podatkowej to nie ozdoba formularza. Przy płatności przelewem B2B to samo pole decyduje, czy faktura w ogóle ma szansę przejść u księgowości w Canary Wharf.

Granicę co liczy podatek i wystawia dokument zapisujemy w runbooku: WooCommerce Tax, osobny silnik faktur, albo system księgowy Xero albo Sage. Jedno źródło numeracji. Dwa źródła dają podwójne numery albo dziury, a audyt HMRC tego nie wybacza.

#Webhooki, rezerwacja stanu i HPOS

Najczęstsza wada sklepów, które wracają do naprawy w Londynie, nie leży w wyglądzie checkoutu. Leży w tym, co dzieje się po kliknięciu Pay with PayPal albo Place order. Sklep z magazynem w Docklands, który sprzedaje równolegle przez własne Woo i przez Amazon UK, płaci za ten błąd dwa razy: raz zamówieniem w limbo, drugi raz nadsprzedażą SKU, który był już zarezerwowany w drugim kanale.

#Status zamówienia ustala serwer, nie powrót klienta

Status zamówienia ustala powiadomienie serwer do serwera. Powrót klienta na stronę podziękowania nie jest źródłem prawdy. Endpoint order-received to zdarzenie przeglądarki. Przeglądarka jest zawodna: po autoryzacji PayPal klient zamyka kartę w metrze między Liverpool Street a Canary Wharf, traci sieć w parkingowym domu przy lotnisku Heathrow, wraca z cache. Hook woocommerce_thankyou służy do wyświetlenia treści. Nie zmienia statusu płatności.

O pieniądzach decyduje callback bramki. W Woo odbiera go własny adres zwrotny z parametrem wc-api, czyli akcja z rodziny woocommerce_api_ rejestrowana przez wtyczkę bramki. Handler po weryfikacji sygnatury wywołuje payment_complete na obiekcie zamówienia i przenosi je z pending do processing. Sygnaturę sprawdzamy na surowym ciele żądania ze strumienia php://input, zanim cokolwiek zostanie sparsowane. Cięższą pracę po weryfikacji - synchronizację magazynu, wystawienie dokumentu, nadanie Royal Mail albo DPD - zdejmujemy do Action Scheduler, żeby odpowiedź 200 wracała szybko i Stripe albo PayPal nie zaczęły ponawiać.

Powtórzony sygnał z bramki jest normą, nie awarią. Identyfikator zdarzenia zapisujemy w meta zamówienia i sprawdzamy przed przetworzeniem. Zamówienie już opłacone nie zmienia statusu drugi raz. Dostaje notatkę o zignorowanym duplikacie.

Płatność odrzucona i zwrot częściowy to dwie osobne ścieżki. Odrzucenie ustawia status failed, nie cancelled, bo zamówienie ma nadal dać się opłacić: klient dostaje link z get_checkout_payment_url. Zwrot częściowy idzie przez wc_create_refund z listą pozycji i kwot oraz z flagą zwrotu na bramce. Zamówienie zostaje w processing albo completed, a zwróconą kwotę czyta się z get_total_refunded, nie ze statusu.

#Rezerwacja magazynu i sprzedaż wielokanałowa

Stan rezerwujemy w momencie rozpoczęcia płatności, nie po jej potwierdzeniu. WooCommerce od wersji 4.3 zapisuje rezerwację w tabeli wp_wc_reserved_stock przez wc_reserve_stock_for_order, zwalnia ją przez wc_release_stock_for_order, a czas trzymania bierze z opcji woocommerce_hold_stock_minutes. Bez tego dwoje kupujących wchodzi w PayPal na ostatnią sztukę limitowanego SKU z kolekcji po premierze produktu fintech i oboje dostają potwierdzenie.

Przy sprzedaży wielokanałowej rezerwacja Woo nie wie nic o Amazon UK, eBay albo innym kanale. Źródłem prawdy zostaje wspólna pula w ERP albo w warstwie fulfilment, a Woo trzyma stan przez synchronizację. Hold stock przy płatności przelewem B2B ustawia się dłużej niż przy PayPal: przelew z banku potrafi iść do następnego dnia roboczego.

#Tabele wp_wc_orders i tryb zgodności

High-Performance Order Storage jest domyślny dla nowych instalacji od WooCommerce 8.2. Zamówienia żyją wtedy w wp_wc_orders, wp_wc_order_addresses, wp_wc_order_operational_data i wp_wc_orders_meta, a nie jako wpisy shop_order w wp_posts. Sklepy postawione wcześniej przełączają się świadomie: najpierw tryb zgodności, potem HPOS jako magazyn autorytatywny, na końcu wyłączenie dual-write gdy raporty i wtyczki przestaną się rozjeżdżać.

Diagnostyka i raporty idą przez wc_get_orders oraz OrderUtil, nie przez SQL w wp_posts. Wtyczka, która w 2026 nadal szuka zamówień wyłącznie w postmeta, na HPOS pokazuje puste listy i gubi zwroty. Oficjalne Stripe, PayPal, Royal Mail i DPD są na HPOS od dawna. Problemem są stare konektory magazynowe i autorskie crony.

#UK GDPR, cookies i formularze w brytyjskim kontekście

Po Brexicie Wielka Brytania zachowała własną wersję RODO, powszechnie nazywaną UK GDPR, oraz Data Protection Act 2018. ICO (Information Commissioner’s Office) jest organem nadzorczym. Dla sklepu WooCommerce w Londynie to nie jest abstrakcyjny paragraf prawny. To decyzje w formularzach, w wtyczkach consent, w polityce prywatności i w logach audytowych.

Co wpisujemy w brief i w kod:

• Formularze zbierające dane osobowe (konto klienta, newsletter, zapytania B2B, checkout z zapisem do konta) dostają jawną podstawę prawną, checkbox zgody tam, gdzie consent jest wymagany, i minimalizację pól. Pola, których nie potrzebujesz do celu formularza, nie istnieją.
• Wtyczki consent (CookieYes, Complianz, podobne) konfigurujemy tak, żeby skrypty marketingowe nie ładowały się przed akceptacją. To jest decyzja w motywie i w kolejności enqueue, nie ticket opieki po pierwszym raporcie ICO.
• Polityka prywatności i cookie policy są szablonami z polami, nie blokami, które redaktor może usunąć z drzewa. W Londynie te strony są elementem compliance, nie stopką marketingową.
• Integracje z CRM (HubSpot, Salesforce, Pipedrive) dostają dokumentację przepływu danych: co trafia do systemu zewnętrznego, jak długo, kto jest administratorem. Umowy powierzenia przetwarzania (DPA) to decyzja klienta, ale konfiguracja Woo musi umożliwiać realizację tej decyzji.
• Logi audytowe dla formularzy i zmian w panelu admina pomagają przy incydentach. Jeśli ktoś pyta kto zmienił ustawienia formularza checkout w piątek przed Black Friday, odpowiedź nie może być nie wiemy.

Dla firm z klientami w UE dodatkowo: reprezentant w UE jeśli wymagany, standardowe klauzule umowne, ocena wpływu na ochronę danych przy nowych formularzach zbierających dane wrażliwe. Zespół nie obiecuje zgodności UK GDPR bez właściciela procesu po stronie klienta. Obiecuje konfigurację techniczną, którą właściciel może opisać w dokumentacji.

Firmy pod nadzorem FCA (Financial Conduct Authority) mają własne wymogi dotyczące bezpieczeństwa IT i raportowania incydentów. Sklep merchu fintech albo subskrypcja produktu finansowego nie jest core banking system, ale checkout zbierający dane klienta i tak trafia pod audyt. Dziennik incydentów z developmentu i opieki jest załącznikiem do wewnętrznego raportu, nie zastępuje zgłoszenia do FCA.

#Hosting UK albo EOG

Dane osobowe pod UK GDPR ciągną pytanie: w której jurysdykcji stoi serwer. AWS w Londynie (eu-west-2), Azure UK South, hosting u brytyjskiego providera albo Hetzner w Falkenstein (EOG, ale nie UK) to różne odpowiedzi dla compliance officer w City. Ashburn albo Hillsboro to Stany i zwykle veto bez Standard Contractual Clauses albo innej podstawy transferu.

Pytanie czy hosting jest w Londynie wraca rzadziej niż czy w UK. Odpowiedź operacyjna jest dwuczęściowa. Jurysdykcja: UK albo przynajmniej EOG, kopia nie wyjeżdża nocą na bucket w regionie US bez uzgodnienia. Latencja: origin w UK plus CDN z terminałem TLS w UK albo EOG zwykle wystarcza dla użytkowników Londynie i południowej Anglii.

#Zwroty i Consumer Rights Act jako operacje sklepu

Poniższe akapity opisują skutki w sklepie. Nie są poradą prawną. Teksty terms and conditions, privacy policy i polityki zwrotów zatwierdza kancelaria albo odpowiedzialny w firmie. Zadaniem Woo jest spiąć ten tekst z koszykiem, z przyciskiem, z mailem i z magazynem.

Konsument w UK ma prawo odstąpić od umowy zawartej na odległość w ciągu 14 dni na podstawie Consumer Contracts Regulations 2013. Termin zaczyna biec, gdy klient otrzymał towar. Dla magazynu w Docklands to nie ciekawostka prawna. To SKU, którego nie wolno sprzedać drugi raz, bo może wrócić za trzy kwartały.

Ścieżka operacyjna, którą budujemy:

1. Klient składa zwrot z numerem zamówienia albo danymi, które pozwalają je znaleźć w wp_wc_orders.
2. Sklep ustawia status RMA, wysyła potwierdzenie i etykietę zwrotną Royal Mail albo instrukcję nadania DPD.
3. Przyjęcie na magazynie zdejmuje blokadę SKU i dopiero wtedy idzie wc_create_refund na Stripe, PayPal albo przelew zwrotny przy BACS.
4. Częściowy zwrot (jedna pozycja z trzech) nie zamyka całego zamówienia i nie zwraca kosztów wysyłki w ciemno; kwoty bierze się z pozycji, nie z ręcznego zwróć wszystko.
5. Towar wyłączony ze zwrotu (higiena, personalizacja, treść cyfrowa po rozpoczęciu) musi mieć tę informację przy SKU przed zakupem.

Sezon po świętach i po Black Friday to test tej ścieżki. Sklep, który w styczniu ręcznie klika zwroty w panelu PayPal, a stany poprawia w Excelu, rozjeżdża raport VAT i nadsprzedaje wracający towar.

#Katalog i checkout pod kalendarz Black Friday

Black Friday i sezon świąteczny w Londynie to okno, w którym ruch na stronie rośnie wielokrotnie, newslettery idą w setkach tysięcy, a każda zmiana na produkcji jest ryzykiem. Dlatego w runbooku zapisujemy freeze wdrożeń: w tygodniu Black Friday nie idą aktualizacje wtyczek, nie idą nowe bloki, nie idą zmiany w motywie. środowisko testowe dostaje zmiany, produkcja czeka do poniedziałku po szczycie.

Katalog, który przez jedenaście miesięcy ma osiemset pozycji, przed sezonem dostaje warstwę limitowanych zestawów, cen obowiązujących do wyczerpania zapasu i wariantów, których nie ma w stałej ofercie. Woo musi to udźwignąć bez zgonu strony kategorii.

Nowa architektura checkoutu, przełączenie HPOS albo zmiana mapy stref Royal Mail i DPD nie wchodzi na produkcję w oknie sezonowym. Tydzień przed Black Friday produkcja nie dostaje drobnej aktualizacji SEO. Drobna aktualizacja SEO w piątek przed szczytem potrafi nadpisać robots, wyciąć landing z indeksu albo zepsuć cache strony promocyjnej.

Warianty trzymamy jako prawdziwe variation z własnym SKU, wagą i klasą podatkową, nie jako pole tekstowe wpisz kolor. Duża macierz (rozmiar × kolor × materiał przy modzie D2C) dostaje własne zapytania i cache fragmentów.

Preorder przed premierą: SKU jest widoczny, płatność schodzi, ale fulfillment stoi aż do daty. Status on-hold albo własny status warte na magazyn musi blokować etykietę kuriera. Inaczej wtyczka DPD nada pustą paczkę pod punkt Pickup w Shoreditch.

Ceny netto / brutto na checkoucie B2B (netto plus VAT) i B2C (brutto) to dwa szablony, nie przełącznik CSS. Kupujący z VAT registration number w City oczekuje netto. Konsument z aglomeracji oczekuje brutto.

#Londyn jako kontekst rynkowy, nie jako ozdobnik

City of London i Canary Wharf to serce brytyjskiego fintechu. Revolut, Monzo, Starling i setki mniejszych startupów finansowych tworzą ekosystem, w którym sklep WooCommerce często obsługuje merch eventowy, subskrypcje produktów cyfrowych albo katalog B2B dla partnerów. Awaria checkoutu albo wyciek logów z wp-admin to nie problem marketingu. To problem compliance i często temat dla FCA.

Silicon Roundabout wokół Old Street to serce londyńskiego ekosystemu startupowego. Tu siedzą scaleupy SaaS, agencje kreatywne i marki D2C, które traktują WooCommerce jako kanał sprzedaży obok Shopify albo Amazon UK. Skoki ruchu po ogłoszeniu rundy albo po wystąpieniu na konferencji TechCrunch Disrupt London to realny profil awarii, który wymaga cache, CDN i stagingu z rollbackiem zapisanym przed wdrożeniem.

Wiele firm z listy FTSE 100 ma siedzibę w Londynie. Ich sklepy WooCommerce często obsługują strefy partnerskie, katalogi B2B, rekrutację z merchu firmowego i komunikację inwestorską. Awaria po aktualizacji wtyczki WPML albo regresja w dostępności (WCAG) boli wtedy, kiedy zarząd publikuje raport kwartalny, a nie w styczniu.

Typowy brief, który trafia do seniorów Londynie, nie brzmi zróbcie ładny sklep. Brzmi: odziedziczony Woo z trzydziestoma wtyczkami, checkout który gubi webhook Stripe, magazyn w Docklands synchronizowany ręcznie z Excela, księgowość czeka na eksport do Xero, a za tydzień startuje Black Friday. To jest problem checkoutu, webhooków i HPOS, nie problem szablonu z marketplace.

#Subskrypcje, B2B i WooCommerce Blocks

WooCommerce Subscriptions w Londynie spotykamy przy boxach D2C z Shoreditch, subskrypcjach produktów cyfrowych fintechu albo abonamentach B2B z rozliczeniem cyklicznym przez Stripe. Subskrypcja wymaga osobnego runbooku: retry płatności, grace period, anulowanie, upgrade planu, synchronizacja z CRM. Webhook invoice.payment_failed od Stripe musi trafić do Woo i zmienić status subskrypcji, nie tylko wysłać maila.

B2B w City to ceny według ról, minimalne wielkości zamówień, procesy zapytań ofertowych i dedykowane portale do zarządzania kontami klientów biznesowych. WooCommerce B2B albo własna warstwa ról musi współgrać z VAT registration number i płatnością BACS. Portal B2B, który pokazuje ceny netto bez walidacji roli, to wyciek cennika hurtowego na front publiczny.

WooCommerce Blocks Checkout ma sens, gdy checkout ma być lekki i nie ciągnąć całego page buildera. Bloki checkoutu renderują się serwerowo tam, gdzie to możliwe. Skrypty Stripe, PayPal i DPD Location Finder ładujemy wtedy, gdy checkout jest na ekranie, z preconnect do ich domen, nie w stopce każdej strony kategorii.

#Wydajność koszyka i checkoutu

Checkout jest dynamiczny. Pełny page cache na cart i checkout serwuje cudzy koszyk albo pusty fragment mini-cart. Warstwa cache (Redis, Cloudflare) omija te ścieżki albo stosuje segmentację. Fragmenty mini-cart liczymy osobno.

Obrazy katalogu idą w AVIF / WebP z srcset. Kampanie sezonowe generują ciężkie JPEG ze stoiska; bez przetwarzania LCP na karcie produktu spada, zanim kupujący zobaczy przycisk PayPal. Query Monitor na stagingu pokazuje, czy wtyczka kuriera i bramka nie dokładają po N zapytań na każdy request koszyka.

Pomiar: Lighthouse i dane terenowe na URL produktu, kategorii i checkoutu, przed i po. Black Friday to test infrastruktury, nie średnia z kwartału. Monitoring z jednego regionu USA kłamie, gdy goście stoją w kolejce w Oxford Street. Punkt pomiaru w UK albo przynajmniej w UE jest częścią kryteriów odbioru.

Core Web Vitals są czynnikiem rankingowym Google i jednocześnie czynnikiem konwersji na stronie, która zbiera zamówienia w szczycie kampanii. Nie obiecujemy konkretnej delty procentowej przed audytem, bo skala poprawy zależy od stanu wejściowego konkretnej instalacji. Budżety wydajnościowe ustalamy na starcie projektu i weryfikujemy je na danych terenowych z raportu CrUX, nie tylko w pomiarze laboratoryjnym.

#Zakres prac, QA i przekazanie

Audyt na wejściu obejmuje: taksonomię i klasy podatkowe VAT, kolejność metod płatności Stripe i PayPal, strefy Royal Mail i DPD, HPOS i listę wtyczek czytających zamówienia, webhooki, hold stock, ścieżkę zwrotu, eksport do Xero albo Sage, baseline Lighthouse, kalendarz Black Friday w harmonogramie wydań, konfigurację UK GDPR i cookie consent. Na tym etapie zapada, co jest źródłem stanu, podatku i numeru dokumentu.

Implementacja idzie gałęziami funkcyjnymi. Każda bramka ma scenariusz sandbox: Stripe test mode, PayPal sandbox, Apple Pay w środowisku testowym. Royal Mail i DPD mają środowiska testowe etykiet. QA kończy się zamówieniem, które przechodzi: koszyk mieszany ze stawkami VAT, punkt DPD Pickup, webhook, notatka w zamówieniu, etykieta, mail, a potem zwrot częściowy na tę samą bramkę.

Przekazanie to runbook bramek, mapa stref, opis zwrotu po stronie sklepu, instrukcja eksportu księgowego i zapis decyzji HPOS. Wycena jest indywidualna i na piśmie przed startem. Zmiany zakresu omawiamy z konsekwencją dla terminu. Nie publikujemy cennika SKU na tej stronie.

#Kiedy ta strona, a kiedy opieka albo programista WordPress

Ta strona zostaje przy sklepie: katalog, checkout, płatność, dostawa, stan, dokument, zwrot. Motyw bloga, Gutenberg, intranet albo strona korporacyjna centrali w City nie są tutaj tematem - to programista WordPress w Londynie. Monitoring, aktualizacje rdzenia i kopie zapasowe bez przebudowy checkoutu to opieka techniczna WordPress w Londynie. Szerszy opis utrzymania bez miasta: utrzymanie stron WordPress. Wspólny filar e-commerce: programista WooCommerce.

City of London i Canary Wharf tłumaczą, skąd biorą się sklepy B2B z VAT registration number i płatnością przelewem. Nie tłumaczą, czemu webhook Stripe bez idempotencji zostawia zamówienie w pending po Black Friday.

#Rozpocznij projekt sklepu WooCommerce w Londynie

Do kontaktu wystarczy krótki opis: czy sklep już stoi, jakie bramki są włączone (Stripe, PayPal, Klarna), skąd leci dostawa (Royal Mail, DPD, odbiór w Docklands), czy HPOS jest włączony, jaki jest magazyn (Shoreditch, 3PL, centrala w City), czy księgowość czeka na eksport do Xero albo Sage, czy cookie consent blokuje tagi przed zgodą, i które daty Black Friday blokują wydanie. Na tej podstawie widać, czy potrzebna jest przebudowa checkoutu, czy zestawienie webhooków i stanów.

WPPoland pracuje przy WooCommerce od strony zamówienia, nie od strony slajdu. Londyn dostaje ten sam rygor inżynierski co każdy inny sklep, tylko ze stackiem, którego kupujący w UK naprawdę używa, i z kalendarzem Black Friday wpisanym w harmonogram wydań.