W październiku 2026 WordPress.com zmienił dwie rzeczy, które łatwo pomylić. 15 października zaktualizował WordPress Agent, czyli asystenta wbudowanego w panel, który buduje stronę i edytuje ją z czatu. Dzień później zaktualizował marcowe ogłoszenie o funkcjach zapisu w swoim serwerze MCP, przez który zewnętrzny asystent AI, na przykład Claude albo Cursor, może tworzyć i zmieniać treści na stronie. Pierwsze to produkt dla właściciela strony. Drugie to wejście dla narzędzi, z których korzysta developer albo redakcja.
Ten tekst opisuje, co dokładnie robi każde z nich według dokumentacji WordPress.com, jakie zabezpieczenia mają zapisy wykonywane przez AI, czym to się różni od Abilities API na WordPressie z własnym hostingiem i gdzie kończy się zakres obu narzędzi.
Co nowego w WordPress Agent po aktualizacji z 15 października 2026?
Zmiany opisał Ronnie Burt we wpisie na blogu WordPress.com. Najważniejsza dotyczy czasu:
„Wygenerowanie strony trwa teraz mniej niż połowę dawnego czasu. Większość stron jest gotowa w niecałe cztery minuty.”
Źródło: WordPress.com, 15 października 2026, tłumaczenie własne
Druga zmiana dotyczy motywu. Agent pyta, co budujecie i jakie macie cele, a potem projektuje własny motyw na podstawie odpowiedzi, zamiast podstawiać gotowy szablon z katalogu. WordPress.com podkreśla, że treści da się wyeksportować, a motyw jest zbudowany dla WordPressa, więc strona nie jest zamknięta w jednym narzędziu.
Pozostałe nowości z tego samego wpisu:
- AI Editor, uproszczony edytor z dwiema zakładkami: Preview pokazuje stronę tak, jak widzi ją odwiedzający, a Edit pozwala zmieniać tekst bezpośrednio na stronie.
- Tryb adnotacji (Annotate), w którym zaznacza się kilka miejsc na stronie i wysyła wszystkie uwagi do Agenta naraz.
- Instalowanie, włączanie i aktualizowanie wtyczek poleceniem w czacie.
- Wytyczne strony, które Agent tworzy podczas budowy i pamięta w kolejnych rozmowach.
- Rozmowa z Agentem w wiadomościach prywatnych w Slacku, po połączeniu konta w ustawieniach.
Agent działa na każdym płatnym planie WordPress.com. Na istniejącej stronie trzeba go najpierw włączyć według instrukcji z pomocy technicznej.
Jak włączyć AI Editor na istniejącej stronie WordPress.com?
Jeśli stronę zbudował WordPress Agent, AI Editor jest włączony od początku. Na stronie, która powstała wcześniej, instrukcja w pomocy WordPress.com (sprawdzona 14 października 2026) wymienia trzy warunki:
- Strona używa motywu blokowego. Przy motywie klasycznym pozycja AI Editor w menu w ogóle się nie pojawia.
- WordPress Agent jest włączony dla tej strony.
- W Settings > Writing, w sekcji AI Features, zaznaczone jest pole „Enable AI-powered site building experience”.
Po spełnieniu warunków edytor otwiera się z menu Appearance > AI Editor. Pełny edytor witryny zostaje dostępny pod Appearance > Editor, więc AI Editor go nie zastępuje.
Dla wielu starszych stron pierwszy warunek przesądza sprawę. Strona na motywie klasycznym z widżetami i menu w PHP musi najpierw przejść na motyw blokowy, a to oznacza przeniesienie nagłówka, stopki i szablonów do edytora witryny. Na stronie z własnymi szablonami stron i niestandardowymi typami wpisów to osobny projekt, który warto przygotować na kopii testowej strony.
Według dokumentacji pomocy adnotacje działają tak: przycisk z dymkiem i plusem obok Preview i Edit włącza tryb, kliknięcie fragmentu strony otwiera pole „Add a comment…”, każda uwaga dostaje numer, a przycisk Send pokazuje liczbę zebranych uwag. Agent nanosi wszystkie zmiany, ale nic nie zostaje zapisane, dopóki nie klikniecie Save. Ten ostatni krok ma znaczenie, bo daje moment na przejrzenie zmian przed ich zapisaniem.
Czy WordPress Agent może sam instalować wtyczki?
Tak. Według wpisu z 15 października wystarczy napisać, czego potrzebujecie, na przykład formularza kontaktowego, lepszego SEO albo płatności. Agent poleca wtyczki, które pasują do celu, a potem instaluje je i włącza w czacie. Na prośbę aktualizuje też wtyczki, które już są na stronie.
Wygoda ma cenę, którą zna każdy, kto utrzymuje strony WordPress. Każda wtyczka to dodatkowy kod, który trzeba aktualizować, który może kolidować z motywem albo z inną wtyczką i który poszerza powierzchnię ataku. Agent wybiera wtyczkę na podstawie opisu potrzeby. Nie zna planów rozwoju strony, nie wie, że za pół roku dojdzie wersja angielska, i nie porównuje kosztów licencji w perspektywie kilku lat.
Dokumentacja narzędzi MCP pokazuje, jak te operacje wyglądają technicznie. Wyszukiwanie przeszukuje katalog WordPress.org i komercyjny katalog WordPress.com. Wtyczka płatna instaluje się tylko wtedy, gdy strona ma aktywny zakup. Bez niego operacja zwraca informację o konieczności zakupu. Jetpack i Akismet są wbudowane w WordPress.com i nie da się ich wyłączyć. Instalowanie wtyczek wymaga planu, który je obejmuje.
Rozsądna praktyka jest prosta. Ustalcie z góry listę wtyczek dopuszczonych na stronie i sprawdzajcie w dzienniku aktywności, co Agent zainstalował. Dziennik ma filtr na zdarzenia dotyczące wtyczek, więc przegląd raz w tygodniu zajmuje kilka minut.
Co WordPress Agent pamięta między rozmowami?
Podczas budowy strony Agent tworzy wytyczne: cel strony, odbiorców, ton i styl wypowiedzi, styl obrazów i kilka innych ustawień. Od tej pory każda rozmowa zaczyna się od tej wiedzy, więc nie trzeba za każdym razem tłumaczyć, czym zajmuje się firma.
Wytyczne leżą w Settings > Guidelines. Można je edytować, gdy zmienia się marka, i eksportować, żeby użyć gdzie indziej. Agent korzysta z nich przy tworzeniu treści i obrazów niezależnie od tego, czy rozmowa toczy się w panelu WordPress.com, w Telegramie, przez e-mail czy w Slacku.
Dla firmy wytyczne są tak dobre, jak dane, które Agent dostał na początku. Jeśli pierwsza rozmowa była pobieżna, każdy kolejny tekst odziedziczy jej braki. Warto przeczytać wygenerowane wytyczne zaraz po zbudowaniu strony i poprawić je ręcznie, zanim Agent zacznie pisać pierwsze wpisy na blog.
Czym jest MCP na WordPress.com i co asystent AI może zapisać na stronie?
MCP (Model Context Protocol) to otwarty protokół, przez który asystent AI odkrywa dostępne narzędzia i z nich korzysta. WordPress.com uruchomił serwer MCP w październiku 2025 z dostępem tylko do odczytu: treści, statystyk i ustawień. 20 marca 2026 Jonathan Bossenger ogłosił funkcje zapisu, a 16 października wpis zaktualizowano.
W marcu chodziło o 19 nowych operacji zapisu dla sześciu typów treści: wpisów, stron, komentarzy, kategorii, tagów i mediów. Asystent może między innymi:
- utworzyć wpis na podstawie podanego tekstu albo opisu,
- zbudować lub zmienić stronę z użyciem wzorców bloków z motywu,
- zatwierdzić komentarze, odpowiedzieć na nie albo je usunąć,
- utworzyć kategorie i tagi oraz zmienić ich strukturę,
- poprawić tekst alternatywny, podpisy i tytuły plików w bibliotece mediów.
Przed utworzeniem treści asystent może odczytać z motywu kolory, kroje pisma, odstępy i wzorce bloków, żeby nowa strona pasowała do reszty. Dokumentacja zaleca, by po każdym zapisie sprawdzić pole _content_warnings, bo WordPress potrafi przy zapisie usunąć część bloków albo kodu HTML.
Od marca katalog się rozrósł. Dokumentacja narzędzi MCP z 13 października 2026 opisuje już osobne grupy operacji dla wtyczek, szablonów i części szablonów, nawigacji, stylów globalnych, widżetów, użytkowników, kopii zapasowych, skanowania bezpieczeństwa i rekordów DNS domen. Liczba 19 opisuje więc stan z marca, a nie dzisiejszy zakres. Dokumentacja zaznacza też, że zestaw narzędzi widoczny dla konkretnego użytkownika zależy od planu, uprawnień i ustawień konta.
Uruchomienie wymaga czterech kroków: włączenia MCP na koncie pod adresem wordpress.com/me/mcp, zaznaczenia potrzebnych operacji zapisu, połączenia klienta AI i rozpoczęcia pracy. Funkcje zapisu pozostają na stałe na wszystkich płatnych planach WordPress.com. Strony na planie darmowym mogą używać tego samego połączenia MCP do końca listopada 2026 (changelog WordPress.com, 31 października 2026); po tym terminie tracą dostęp, chyba że przejdą na plan płatny.
Aktualizacja, . Wpis WordPress.com z 3 listopada upraszcza podłączenie: oficjalna wtyczka ChatGPT i konektor Claude z katalogu tych aplikacji, a dla innych klientów zgodnych z MCP zostaje ten sam serwer. Dla każdej strony osobno wybierasz, co agent może robić i czy pyta przed każdą zmianą, czy działa sam. Na start zalecam tryb z pytaniem: zmiana wykonana bez zatwierdzenia na żywej stronie jest trudniejsza do cofnięcia niż odrzucona propozycja. Termin się nie zmienia: plan darmowy ma dostęp do końca listopada 2026.
Jak WordPress.com zabezpiecza zmiany robione przez asystenta AI?
Marcowe ogłoszenie opisuje kilka warstw ochrony. Najważniejsza brzmi tak:
„Przed utworzeniem, zmianą lub usunięciem czegokolwiek asystent AI dokładnie opisuje, co zamierza zrobić, i prosi o wyraźne potwierdzenie. Nic się nie dzieje bez Twojej zgody.”
Źródło: WordPress.com, 20 marca 2026, tłumaczenie własne
Dokumentacja techniczna pokazuje, jak to wymuszono. Każda operacja zapisu musi zawierać parametr user_confirmed: true. Serwer przyjmuje wartość logiczną albo jeden z napisów „true”, „yes”, „on”, „1”. Swobodne sformułowania w rodzaju „yes do it” są odrzucane, więc asystent musi przełożyć zgodę człowieka na jedną z dozwolonych wartości. Przy usuwaniu asystent ma najpierw pobrać i pokazać element, który zniknie.
Pozostałe zabezpieczenia:
- Nowe wpisy i strony powstają jako szkice. Zmiana opublikowanego wpisu jest widoczna od razu, a asystent ma o tym ostrzec.
- Wszystkie zmiany trafiają do dziennika aktywności strony. Odczyt dziennika przez MCP zwraca domyślnie ostatnie sześć miesięcy.
- Obowiązują uprawnienia ról WordPressa. Redaktor tworzy i edytuje wpisy, ale nie zmienia ustawień strony. Współpracownik pisze szkice, ale nie publikuje.
- Każda operacja ma osobny przełącznik w ustawieniach MCP, więc można włączyć tylko to, czego naprawdę potrzebujecie, i tylko na wybranych stronach.
Kosz wymaga dokładniejszego opisu. Ogłoszenie z marca mówi, że usunięte wpisy, strony, komentarze i media trafiają do kosza na 30 dni, a kategorie i tagi znikają trwale po dodatkowym potwierdzeniu. Aktualna dokumentacja narzędzi opisuje media inaczej:
„Trwale usuwa element mediów. WordPress.com nie przenosi załączników do kosza, więc pliku nie da się odzyskać, a każda treść, która go używa, traci obrazek.”
Źródło: dokumentacja narzędzi MCP WordPress.com, 13 października 2026, tłumaczenie własne
Bezpieczniej przyjąć wersję z dokumentacji: 30 dni w koszu dla wpisów, stron i komentarzy, trwałe usunięcie dla kategorii, tagów i plików mediów. Usunięcie kategorii przenosi przypisane do niej wpisy do kategorii Bez kategorii, a zmiana jej uproszczonej nazwy w adresie od razu zmienia adresy archiwum i może zepsuć linki. To dwie operacje, których nie warto zlecać asystentowi bez sprawdzenia skutków dla SEO.
Czy MCP WordPress.com działa ze stroną na własnym hostingu?
Częściowo. Dokumentacja narzędzi mówi wprost, że ten sam katalog obsługuje strony hostowane na WordPress.com i strony na własnym hostingu połączone przez Jetpack. Lista stron użytkownika obejmuje oba rodzaje, a funkcje Jetpacka, takie jak kopie zapasowe, skanowanie czy monitorowanie dostępności, są operacjami w grupie narzędzi strony.
Dostęp do treści ma jednak granice. Operacje na treściach obejmują typy wpisów zarejestrowane z show_in_rest w standardowej przestrzeni wp/v2 REST API. Typy wpisów spoza niej oraz wewnętrzne typy WordPressa i Jetpacka są niedostępne. Jeśli wtyczka sklepu albo rezerwacji trzyma dane we własnych tabelach lub własnej przestrzeni REST, asystent połączony przez MCP WordPress.com ich nie zobaczy.
Sam WordPress Agent i AI Editor są opisane jako funkcje płatnych planów WordPress.com. Na stronie z własnym hostingiem asystent AI dostaje to, co da się zrobić przez Jetpacka i standardowe REST API. Wszystko poza tym trzeba zbudować samodzielnie.
Aktualizacja, 24 października 2026: WordPress na własnym hostingu zmierza w stronę MCP, ale jeszcze nie jest tam, gdzie WordPress.com. 21 października zespół AI WordPressa odnotował zgodę na to, by MCP stało się częścią domyślnego WordPressa. Jako możliwy termin padł WordPress 7.3, bez zobowiązania co do wydania (podsumowanie tygodnia zespołu AI). Luka dotyczy zdolności (abilities). W benchmarku Building with WordPress Andy’ego Peatlinga Opus 5.5 w Claude Code i GPT-6.1-Sol w Codex nie wykonały żadnego z 42 zadań właścicieli strony na własnym hostingu, gdy jedynym wejściem był MCP Adapter, a z hasłem aplikacji do REST API wykonały 33 z 42. WordPress.com daje 19 operacji zapisu gotowych do użycia, a przy MCP Adapterze na własnym hostingu ktoś musi najpierw zarejestrować zdolności zapisu.
Aktualizacja, : zespół AI opublikował propozycję WordPress for the Agentic Web z czterema ścieżkami prac. Wtyczka MCP Adapter ma się ustabilizować równolegle z WordPressem 7.2, a w 7.3 propozycja zakłada wejście MCP do rdzenia, przez scalenie albo dołączenie wtyczki. Podstawowy zestaw Abilities do zarządzania stroną ma częściowo trafić do 7.2, szerszy do 7.3. OAuth ma pozwolić autoryzować własnego agenta zwykłym logowaniem: w 7.2 zespół projektuje przepływy, wdrożenie w rdzeniu celuje w 7.3, a hasła aplikacji autor nazywa słabym rozwiązaniem dla większości użytkowników. Czwarta ścieżka to prototypy całego doświadczenia w 7.2. Wejście do rdzenia zależy od gotowości technicznej, bezpieczeństwa i zwykłego przeglądu. Do tego czasu strona na własnym hostingu potrzebuje wtyczki MCP Adapter i świadomie ustawionych uprawnień; jak to robię, opisuję na stronie integracje MCP i AI.
Aktualizacja, : 28 października Google otworzył wersję zapoznawczą Connected Apps Platform. Usługę podłącza się do wyszukiwarki Google i aplikacji Gemini przez zdalny serwer MCP w chmurze albo, na Androidzie, przez AppFunctions. Aplikację rejestruje się, testuje i zgłasza w Google Connected Console, a przed przeglądem wybiera się, czy ma działać w wyszukiwarce, w Gemini, czy w obu miejscach (blog Google). Dokumentacja wymaga OAuth 2.1, żeby użytkownik mógł raz upoważnić Gemini do działania w jego imieniu (Google for Developers). Dostęp Google otwiera etapami i nie podaje listy rynków. Dla właściciela strony to ten sam zestaw, który opisuje propozycja zespołu AI WordPressa: zdalny serwer MCP i logowanie przez OAuth. Strona, która dziś ma dobrze opisane narzędzia i bezpieczną autoryzację, będzie gotowa szybciej. Projektuję takie serwery w ramach budowy serwerów MCP.
Aktualizacja, . Changelog WordPress.com z 16-29 października (opublikowany 31 października) otwiera zarządzanie stroną przez MCP także dla planów darmowych do końca listopada 2026. Plany płatne zachowują dostęp. Ten sam wpis dodaje zakładanie sklepu przez WordPress Agent na planach płatnych: instaluje WooCommerce, układa sklep i dodaje przykładowe produkty. Dla sklepu na własnym hostingu z ERP, własnym checkoutem albo ograniczonymi abilities MCP nadal buduję to jako integracje WooCommerce z systemami ERP i integrację MCP i AI, a nie jako prompt do hostowanego agenta.
Grafika wpisu changeloga WordPress.com, 31 października 2026. Źródło: wordpress.com/blog/2026/10/31/changelog-site-store-ai/.
WordPress.com Support: Enable MCP tool access for AI agents, last reviewed 30 października 2026. Wyróżnienie: MCP jest dostępne na każdej stronie WordPress.com, także darmowej. Źródło: wordpress.com/support/mcp/.
Czym różni się Abilities API od MCP na WordPress.com?
Abilities API jest w rdzeniu WordPressa od wersji 6.9. To rejestr operacji, które strona udostępnia innym częściom systemu, wtyczkom i narzędziom zewnętrznym, w tym asystentom AI. Każda operacja, w dokumentacji nazywana ability, ma unikalną nazwę w formacie przestrzen/nazwa, opis, schemat danych wejściowych i wyjściowych w JSON Schema, kategorię, funkcję wykonującą i opcjonalną funkcję sprawdzającą uprawnienia.
Przykład z dokumentacji, skrócony do najważniejszych pól:
add_action( 'wp_abilities_api_init', function () {
wp_register_ability(
'my-plugin/site-info',
array(
'label' => __( 'Site Info', 'textdomain' ),
'description' => __( 'Returns information about this WordPress site', 'textdomain' ),
'category' => 'site-information',
'input_schema' => array(),
'output_schema' => array( 'type' => 'object' ),
'execute_callback' => 'wporg_get_siteinfo',
'permission_callback' => function () {
return current_user_can( 'manage_options' );
},
'meta' => array( 'show_in_rest' => true ),
)
);
} );Abilities API samo nie obsługuje protokołu MCP. Robi to oficjalny pakiet MCP Adapter, który zamienia zarejestrowane abilities na narzędzia, zasoby i polecenia MCP. Obsługuje transport HTTP i STDIO, pozwala uruchomić kilka serwerów MCP z różnym zestawem operacji i sprawdza uprawnienia na dwóch poziomach: dla transportu i dla każdej operacji.
Ważna różnica wobec WordPress.com dotyczy domyślnych ustawień. W MCP Adapter abilities są domyślnie prywatne. Żeby asystent AI mógł z nich skorzystać, trzeba ustawić meta.public (albo meta.mcp.public) na true. Udostępnione operacje są dostępne przez trzy narzędzia domyślnego serwera: mcp-adapter/discover-abilities, mcp-adapter/get-ability-info i mcp-adapter/execute-ability. Klient łączy się przez WP-CLI albo przez HTTP pod adresem /wp-json/mcp/mcp-adapter-default-server.
W praktyce wybór wygląda tak. Na WordPress.com dostajecie gotowy katalog operacji, potwierdzenia wymuszone przez serwer i dziennik aktywności, ale nie dodacie własnej operacji. Na własnym hostingu sami decydujecie, co asystent może zrobić, łącznie z operacjami na danych sklepu albo zewnętrznym systemie. Sami też piszecie funkcję sprawdzającą uprawnienia, potwierdzenia przed zmianą i zapis w dzienniku. Pole permission_callback z current_user_can() w przykładzie powyżej to minimum, a nie pełne zabezpieczenie: operacja, która zmienia dane, powinna też sprawdzać i oczyszczać dane wejściowe w funkcji wykonującej. Więcej o samym API piszę w przewodniku po Abilities API.
Czego asystent AI na WordPress.com nie zrobi?
Granice wynikają wprost z opisanych operacji. Ani wpis o WordPress Agent, ani ogłoszenie o funkcjach zapisu, ani dokumentacja narzędzi nie opisuje operacji, która pisze lub edytuje kod PHP, wykonuje zapytania bezpośrednio na bazie danych albo łączy stronę z zewnętrznym systemem, na przykład programem księgowym czy hurtownią.
Agent i asystent przez MCP mogą zainstalować wtyczkę napisaną przez kogoś innego. Dokumentacja opisuje nawet wgrywanie wtyczki z pliku ZIP. Zainstalowanie wtyczki to jednak co innego niż jej napisanie, przetestowanie i utrzymanie. Jeśli sklep ma pobierać stany magazynowe z systemu firmy co kwadrans, ktoś musi napisać tę integrację, obsłużyć błędy połączenia i sprawdzić, co się dzieje, gdy system magazynowy nie odpowiada. Z tego samego powodu klienci zamawiają integracje WooCommerce z systemami ERP u developerów, a nie u asystenta AI.
Druga granica dotyczy odpowiedzialności. Agent zaktualizuje wtyczkę na prośbę z czatu, ale nie przejdzie potem ścieżki zakupu w sklepie i nie sprawdzi, czy formularz kontaktowy nadal wysyła wiadomości. Dziennik aktywności pokaże, co się zmieniło. Nie powie, czy strona po zmianie nadal działa tak, jak powinna.
Trzecia granica to zakres danych. Asystent widzi tylko typy wpisów dostępne w standardowym REST API. Treści trzymane przez wtyczki we własnych tabelach, ustawienia wtyczek zapisane poza standardowymi opcjami i dane sklepu zostają poza jego zasięgiem, chyba że wtyczka sama je udostępni.
WordPress.com z Agentem czy WordPress na własnym hostingu: jak wybrać?
WordPress.com z Agentem ma sens, gdy strona korzysta wyłącznie z gotowych wtyczek, a właściciel chce zmieniać treści i wygląd bez developera. WordPress.com zajmuje się hostingiem, bezpieczeństwem i aktualizacjami WordPressa, a Agent i MCP przyspieszają codzienną pracę z treścią. Dotyczy to zwykle strony firmowej, bloga, strony usługowej z formularzem i prostego sklepu.
Własny hosting jest lepszym wyborem w kilku sytuacjach:
- strona ma wymieniać dane z systemem magazynowym, księgowym albo CRM,
- potrzebny jest własny kod PHP, własne bloki albo własne typy treści z niestandardowymi polami,
- dane muszą być przechowywane w określonym miejscu, na przykład ze względu na umowę z klientem lub politykę firmy,
- asystent AI ma wykonywać operacje, których nie ma w katalogu WordPress.com, na przykład na zamówieniach sklepu.
Przed decyzją warto przejść trzy pytania. Czy któraś z obecnych lub planowanych funkcji wymaga kodu, którego nie ma w żadnej wtyczce z katalogu? Czy strona ma działać na motywie blokowym, bez którego AI Editor nie zadziała? Kto będzie sprawdzał, co asystent AI zmienił na stronie, i jak często? Jeśli na pierwsze pytanie odpowiedź brzmi „tak”, a na trzecie nikt nie ma odpowiedzi, Agent przyspieszy start, ale problemy pojawią się przy pierwszej integracji.
Strona na WordPress.com nie jest wyborem na zawsze. Treści da się wyeksportować, a motyw zbudowany przez Agenta jest motywem WordPressa. Przy przenosinach trzeba jednak zaplanować licencje wtyczek płatnych i przekierowania adresów.
Kiedy warto zlecić wdrożenie developerowi?
Agent skraca drogę do pierwszej wersji strony i dobrze radzi sobie z codziennymi zmianami treści. Developer jest potrzebny tam, gdzie zaczyna się kod, integracje i odpowiedzialność za działanie strony po zmianie. O tym, jak agencje łączą pracę z AI z przeglądem kodu przez człowieka, piszę w tekście o rekrutacji developerów WordPress pracujących z AI.
Zapytajcie o wycenę, gdy:
- potrzebujecie developera WordPress, który przeniesie stronę z motywu klasycznego na blokowy albo z WordPress.com na własny hosting,
- chcecie udostępnić asystentowi AI własne operacje przez Abilities API i MCP Adapter, z kontrolą uprawnień i dziennikiem zmian, czyli integrację MCP i AI,
- Agent zainstalował już kilka wtyczek i chcecie wiedzieć, które z nich są potrzebne.
W zapytaniu opiszcie, gdzie strona jest dziś hostowana, czy ma sklep, ile ma wersji językowych i z jakimi systemami ma się łączyć. Wycena jest indywidualna, po zakresie. Formularz jest na stronie kontakt.
